نظر خوانندگان

به خواست خدا این آغاز رفاه هر دو کشور خواهد بود.

پس از عصری که سکوت و رضایت از شرایط ظلم و جور عادّی بود و هیچ کس حتّی یک کلمه نمی گفت چون سرنوشت کسی که می گفت «نه» معلوم بود، مصری ها همصدا با هم به پا خواستند. آنها تفاوت هایشان را فراموش کردند و برای یک هدف، یک اندیشه و مقصد که همانا برکنار کردن رژیم ظلم بود، یک دل شدند و برای این کار از حاکمی شروع کردند که سطح ظلم و ستمش که تا کنون کسی به آن حد دست نیافته است، باعث شگفتی جهان شده بود. 25 ژانویه 2011 شروعی بر پایان ظلم، پارتی بازی و فرمانبرداری مصری ها از حاکمشان بود. ناگهان مصری ها یک صدا با هم فریاد «مرگ بر رژیم، مرگ بر رییس جمهور سابق» را سر دادند. این خشمی بود که در تمام سال ها جمع شده بود و در این فریاد متمرکز شد و در همه جا گسترده شد و کل جهان را به لرزه در آورد. ستمکاران حاضر به قبول کلمه «نه» نبودند؛ زیرا تا قبل از این هرگز آن را نشنیده بودند. آنها به شنیدن این کلمه عادت نداشتند بنابر این کسانی را که «نه» می گفتند با مرگ مجازات کردند و به این ترتیب آن که قرار بود حافظ جان مردم باشد قاتل آنان شد. ما به خاطر گل هایی که جان خود را از دست دادند غمگینیم. آنها جوان بودند و به جز یک زندگی شرافتمندانه برای خودشان و شهروندان دیگر آرزویی نداشتند. صدها جان در انقلات پاک و آزاد مصر از دست رفت. این مجازات حکومت کشورمان برای گفتن «نه» به ظلم و ستم بود. پاسخ ظلم و ستم به «نه» چیزی به جز سرکوب بیشتر نیست.