نظر خوانندگان

مواضع بین المللی در مورد انقلاب سوریه به دو بخش تقسیم شده اند: طرفداران و مخالفان مداخله بین المللی. در بخش طرفداران مداخله، ایالات متحده و اکثر کشورهای عضو اتحادیه اروپا اجزای اصلی به حساب می آیند. این کشورها حمایت خود را از انقلاب سوریه تبیین می نمایند که این خود از تمایل این کشورها برای گسترش دموکراسی و حقوق بشر در سوریه و نیز از گسترش این ارزش های جهانی و سرنگونی رژیم های دیکتاتوری سرچشمه می گیرد. این امر همچنین برای محافظت سوری ها از گزند کمپین ارعاب و سرکوب شدیدی است که توسط ارتش سوریه علیه شهروندان اعمال می شود. سوریه در حال حاضر اوضاع امنیتی رو به وخامت و شرایط وخیم انسانی را تجربه می کند؛ اوضاعی که در آن صداهایی که خواستار استعفای رئیس جمهور بشار اسد از حکومت هستند، بلندتر می شود و اعتراضات نسبت به سختگیری های او و آغاز فعالیت کمیسیونی که می توان از آن به عنوان جنایت علیه بشریت نام برد، بالا می گیرد. در مورد روسیه هم باید گفت که این کشور با ایالات متحده آمریکا هم عقیده نیست. این کشور قاطعانه هر گونه مداخله بین المللی در سوریه را رد می کند و این موضع خود را نیز با گفتن این که سوریه یک کشور مستقل می باشد و کسی حق ندارد در امور داخلی آن به هر دلیلی دخالت کند، توجیه می نماید اما من فکر می کنم که وتوی دخالت بین المللی در سوریه از سوی کشور روسیه تصمیمی صد در صد اقتصادی باشد؛ زیرا سوریه یکی از مهم ترین کشورهایی است که روسیه به آن سلاح می رساند. دلیل تمایل آمریکا نیز یافتن بازارهایی تازه برای شرکت های خود و تأمین منابع انرژی است.

اگر یک ناظر به دیگر زوایا نگاه کند، وقتی که منازعۀ میان برخی هیأت های سازمان ملل در خفا و پرداختن آن ها به موضوعات را بدون در نظر گرفتن خون هایی که در سوریه به زمین می ریزند، ببیند گیج خواهد شد؛ خون هایی که به دست شبه نظامیان بشار و جانی های شرور او و همچنین همپیمانان آنها، از جمله دشمنانی که از ریختن خون پاک سوری ها لذت می برند، ریخته می شوند. تمام این احساسات در فروکش کردن تنش های بین المللی در شورای امنیت، از زمان شروع انقلاب سوریه تا زمان برگزاری اجلاس این شورا در تاریخ 31/1/2012 میلادی، مشهود هستند. این اجلاس از چیزی ورای فروکش کردن حکایت داشته و شاید هم به مرحلۀ همدستی در تنش های بین المللی که زمان و روزهای آن به درازا کشیده اند، رسیده باشد؛ گوئی که این تنش ها به ضرب الاجل های اتحادیۀ عرب آلوده شده اند؛ اتحادیه ای که کشتار و تخریب های انجام شده به دست نظام را که جان صدها شهروند بیگناه را گرفتند، مجاز دانسته است.