نظر خوانندگان

رویدادهای تونس و مصر ترس بر قلب های حاکمان عرب انداخته است؛ حاکمانی که سیاست را به نابودی کشیده اند و ملت عرب، آزادی و دموکراسی را از بین برده اند. آنها نگران بلایی هستند که ممکن است در نتیجه این قیام ها بر سرشان بیاید؛ قیام هایی که می تواند هر لحظه به کشور آنها نیز سرایت کند. از این رو بسیاری از این حاکمان تلاش می کنند تا هر جایی که از دست شان بر می آید تغییراتی ایجاد کنند. اما شکی نیست که توده مردم از آنها متنفرند. ملت ها دیگر از اینکه می بینند افراد بر کشورهایشان حکومت می کنند خوشحال نیستند. تغییر به گونه ای اجتناب ناپذیر در راه است. ای کسانی که بر مردمان خود ظلم روا داشته اید و نیروی قهریه بر علیه آنها بکار گرفته اید، حالا دیگر زمان خشم و انقلاب های مسالمت آمیز در بسیاری از کشورهای عرب فرا رسیده است. ما رو به سوی دگرگونی و آزادی داریم. مدت ها بود که اعراب از پایمال شدن و دزدیده شدن حقوق خود به تنگ آمده بودند در حالی که نمی توانستند هیچ اقدامی در مورد آن انجام دهند، مگر حالا که این انقلابات خودجوش و مردمی در هر جا به وقوع می پیوندد. حقیقتا کل منطقه نیاز به تغییر دارد و ملل عرب نظام های سیاسی خود را مخاطب قرار داده اند. دیروز نوبت تونس و مصر بود. امروز نوبت یمن و الجزایر است. و البته که به همین جا نیز ختم نخواهد شد. هر حکمرانی باید با عدالت رفتار کند و به جای منافع شخصی خودش، منافع مردم خود را در نظر گیرد. این مشکل بیشتر حاکمان منطقه است که تبدیل به ثروتمندترین مردم جهان شده اند زیرا مناطق عربی از لحاظ منابع بسیار غنی هستند، اما ثروت به دست آمده از این منابع به مردم تعلق نمی گیرد بلکه به حساب های بانکی حاکمان می رود.