بالا بردن سطح اقتصادی کشور به وسیله تأمین همه نیازهای مردم اردن از طریق افزایش تولید و تجارت و همچنین به کار گرفتن نیروی کار و از بین بردن بیکاری امری ضروری است. دولت باید با ایفای نقشی مؤثر و افزایش معاملات اردن با بانک ها، شرکت ها و سرمایه گذاری ها و همچنین گسترش موج گردشگری نخستین محرّک و ارائه دهنده این امر در جهت بهبود اقتصاد کشور باشد. گردشگری در بازگرداندن نشاط و سرزندگی اقتصادی کشور نقش بسیار بزرگی ایفا می کند؛ زیرا شمار فراوان بازدیدکنندگان یا گردشگران خارجی و عرب در افزایش اندوخته های مالی اردن نقش مهمی خواهند داشت؛ چرا که آن ها با دلار معامله خواهند کرد و در هتل ها اقامت خواهند کرد و از رستوران ها، باشگاه ها، مکان های گردشگری و موزه ها بازدید خواهند نمود. همه این موارد اهمّیّت بسیار زیادی دارد و دولت اردن باید مسبب پیش راندن اردن به سمت شرایط بهتر و تلاش برای بالا بردن سطح اقتصادی کشور باشد. این، وظیفه دولت است. دولت باید این کار را انجام دهد و در خدمت شهروند اردنی باشد تا به این ترتیب شهروند اردنی احساس بهتری داشته باشد، نان روزانه خود را به دست آورد و شغلی پیدا کند و این همه با گسترش پروژه های مختلف در اردن و تلاش برای پیشرفت و تغییر شرایط آن و بهبود سطح اقتصادی آن امکانپذیر می گردد. این امر تجدید حیات اردن را تسریع خواهد کرد، اما این تلاش ها باید به نحوی درست و مداوم انجام شود تا این کشور به بهترین نتایج و مؤفّقیّت هایی دست یابد که هر شهروند اردنی به خاطر منافع این کشور، رؤیای آن را در سر دارد. و البته این وظیفۀ دولت است که در زمینۀ تولید و پرورش میوه ها با مردم اردن فعالیت و همکاری نموده تا به این ترتیب سطح اقتصاد اردن را در سراسر این کشور گسترش دهد.

سوخت برای زندگی روزمره ما مهم می باشد و ما در هر کاری که انجام می دهیم از آن استفاده می کنیم. اگر قیمت سوخت افزایش یابد، قیمت سایر کالاها نیز افزایش خواهد یافت. وقتی قیمت سوخت کاهش می یابد، این امر از سرمایه گذاری ها به خصوص در زمینه صنعت حمایت خواهد کرد. سوخت ارتباط نزدیکی با همه فعالیت های بازار دارد و ما بیش از هر منبع انرژی دیگری از آن استفاده می کنیم. سوخت برای من نشانه انرژی است و حرکت با انرژی پدید می آید که تولید کالا را گسترش و افزایش می دهد. قیمت سوخت تولید کالا و قیمت آن ها را در بازارهای داخلی و خارجی تنظیم می کند. سوخت اقتصاد را تنظیم می کند. وقتی کشور صادر کننده دارای ذخایر سوخت باشد، قادر خواهد بود که قیمت آن را تنظیم کند و نخستین ذینفع خواهد بود به خصوص از لحاظ بهبود اقتصاد و افزایش درآمد حاصل از آن. در هر دو صورت، دارنده سوخت برنده می باشد و افزایش قیمت آن نشان دهنده کسری در اقتصاد کشور صادر کننده می باشد. من خاطر نشان می سازم که افزایش قیمت سوخت منجر به افزایش قیمت کالا تا حدّی خواهد شد که به مراتب از نرخ سوخت بیشتر می باشد؛ این افزایش نشانه کسر هزینه محصولات و کالاها می باشد. شرکت ها و تجّار باید از افزایش دلبخواهی قیمت محصولاتشان خودداری کنند و ابتدا افزایش قیمت های حمل و نقل را به حساب آورند و سپس به صورت عاقلانه نسبت به تغییر قیمت هایشان اقدام نمایند.

همه می دانند که فقر یک مشکل عمده اجتماعی است؛ مشکلی که بسیاری از مردم عرب از آن رنج می برد. این مسأله به خاطر سیاست های اقتصادی است که در این کشورها دنبال می شود. در این جا منظور کشورهایی هستند که از فقر و نیازمندی رنج می برند؛ مانند اردن و بسیاری از کشورهای عربی که عدالت اجتماعی را محقّق نکرده اند و ثروت های اقتصادی را عادلانه توزیع ننموده اند. این امر اثرات بد و پیامدهای اقتصادی منفی را بر جای گذاشت. در واقع این مسأله به خاطر درآمد ماهانه بسیار ناچیز یک خانواده، تأثیر زیادی بر زندگی افراد می گذارد. این درآمد به مثابۀ ستون فقراتی است که خانواده به واسطۀ آن می تواند به زندگی اش ادامه دهد و آبرویش را با انجام ندادن اقدامات انحرافی حفظ نماید. در این جا منظور اعمالی هستند که منجر به ویران شدن جامعه می شوند. علتش هم آن است که یک شهروند دیگر نمی تواند از عهده مخارج ضروریات زندگی مانند غذا، لباس، مسکن و نیز فراهم کردن برخی از ملزومات دیگر مانند آموزش و پرورش و بهداشت بر آید. این نکته آشکار شده است که فقر معمولاً به شکل بارزی در جوامع در حال توسعه که رشد اقتصادی شان با رشد جمعیّتی شان مطابقت ندارد، بروز می کند. این همان چیزی است که در اردن از زمان حکومت رفاعی به وقوع پیوسته است. این حکومت مالیات سوخت و مواد غذایی را که ستون فقرات زندگی شهروندان اردنی است، افزایش داد. این حکومت همچنین از روش های خوبی برای توزیع ثروت استفاده نکرد تا بتواند راه حلّی ارائه نماید که به کمک آن بی عدالتی نسبت به شهروندان اردنی پایان یابد. این شهروند دیگر قادر نیست به خاطر افزایش قیمت ها در بازارها معاش خانواده خود را تأمین کند....[دنبالۀ این دیدگاه به دلیل طولانی بودن آن حذف شده است.]

قیمت های بالای کالا و خدمات به یکی از پدیده های اقتصادی تبدیل شده است که جامعه اقتصادی را تحت تأثیر خود قرار می دهد. افزایش قیمت شامل کالاهای خاص نمی شود. امّا این افزایش قیمت اغلب کالاها و خدمات را در بر می گیرد و همه از بازرگان گرفته تا مصرف کنندگان در حال حاضر از این افزایش قیمت مدوام رنج می برند؛ زیرا با وجود مداخله مسئولان مربوطه، افزایش قیمت ها همه ما را بدون استثنا تحت تأثیر قرار داده است. وارد کننده ها، تجّار، بازاریان، مصرف کننده ها و دستگاه های خدمات رسانی دولتی خود به بخشی از مشکل و راه حل آن تبدیل شده اند؛ چرا که بسیاری از کشورهای خاورمیانه به دنبال کم کردن تأثیر داخلی افزایش قیمت سوخت و مواد غذایی از طریق دادن یارانه و انجام اقدامات دیگر مانند افزایش دستمزدها، تبدیل نقدینگی و کاهش مالیات، می باشند. ما فکر می کنیم که دولت ها باید به خانواده های بی بضاعت کمک کنند و از آن ها حمایت به عمل آورند. میزان چنین کمکی در شرایط دشوار باید بیشتر شود تا تمام نیازهای آن ها برآورده شوند و محدودیّت های منابع مالی عمومی بدون این که به کاهش دیگر هزینه های مهم مانند سرمایه گذاری در زیرساخت ها نیازی باشد، در نظر گرفته شوند. بهبود و به روزرسانی شبکه های تأمین اجتماعی موجود اقدامی مهم به شمار می رود تا به این ترتیب، این شبکه ها به شبکه های دائمی و دقیق تر در تحقّق اهداف خود تبدیل شوند. اگر ما ملاحظات ایمنی در ارتقا این شبکه ها را رعایت کنیم، خواهیم دید که این شبکه ها محدود به کسانی هستند که بیشترین نیاز را به یارانه های دولتی دارند. بنا بر این این کمک ها تنها به نیازمندان ارائه خواهد شد و فواید بیشتری برای آنها خواهد داشت و هزینه های آنها نیز کاهش خواهد یافت.

کشورهای مصرف کننده نظیر اردن به خاطر افزایش قیمت سوخت رنج می برند. کشورهایی مانند کشورهای حوزه خلیج با توجّه به این که مازاد درآمدهای نفتی جدید به عنوان هزینه های پرداختی صرف نمی شود، سود خواهند برد. آن ها با این درآمدهای اضافی با احتیاط بیشتری برخورد می کنند. علی رغم افزایش حقوق ها و هزینه سرمایه گذاری ها در پروژه های زیربنایی علاوه بر افزایش بودجه تخصیصی به بخش آموزش و بهداشت، بخش اعظمی از مازاد درآمد عمدتاً در زمینه های مثبتی به کار گرفته شده است. علاوه بر این، مازاد درآمد نفتی به افزایش پس اندازهای خارجی در بانک های مرکزی کمک کرده است. از دیگر اثرات مثبت درآمدهای اضافی ناشی از افزایش قیمت نفت، افزایش انتقال کارگران عرب در این کشورهای نفتی است. همچنین، این اثرات در افزایش تجارت، گردشگری و سرمایه گذاری ها انعکاس پیدا کرده اند.

اردن کشور بسیار فقیری است، امّا از نظر فکری کشوری با فرهنگ است و همین مسأله اردن را از بسیاری از کشورهای دیگر متمایز می سازد. آن ها توانایی هایی دارند که می تواند دنیایشان را به بهترین تبدیل نماید. آیندۀ اقتصادی اردن در سال های آتی آینده ای سرشار از شگفتی ها است. با این که آن ها زندگی اجتماعی خوبی ندارند، امّا اگر دربارۀ نخستین منافعی که شهروندان اردنی دارا هستند صحبت کنیم، آن ها در بسیاری از حیطه ها صاحب منافع بسیاری هستند که باعث می شود در چنین حیطه هایی نسبت به دیگران، توفیق بیشتری داشته باشند.