نظر خوانندگان

من نمی گویم که دموکراسی به طور کامل در اردن وجود ندارد. خیر. البته، برخی کارها انجام می شود،، اما این اقدامات بسیار محدود هستند. آن ها نمی خواستند اردن در مسیر یک رویکرد دموکراتیک واقعی قرار گیرد. همه ما می دانیم که اردن و نظام حاکم بر آن، یک نظام پلیسی پیچیده است. من فکر نمی کنم که رژیم های عربی که به صورت پلیسی اداره می شوند، یک روز بتوانند تبدیل به یک نظام دموکراتیک یا کشوری شوند که دموکراتیک عمل می کند و در رابطه با انتخاباتی که در کشور برگزار می شود، به مردم آزادی می دهد. انتخابات در اردن همواره با مشکلات و ثبت شکایات پایان می یابد؛ زیرا بسیاری از این انتخابات ها با، اما و اگرهایی همراه است که برخی از جناح ها را به برخی دیگر ترجیح می دهد؛ به خصوص جناح هایی که طرفدار رژیم حاکم در اردن می باشند. انتخابات این گونه تمام می شود. من فکر نمی کنم که با این اوصاف، بتوان اردن را کشوری کاملاً دموکراتیک نامید. اردن برای اجرای اقدامات دموکراتیک واقعی، هنوز راه درازی در پیش دارد.

کشور اردن در وضعیتی قرار دارد که این وضعیت می تواند در انتقالش به دموکراسی به شکلی متعادل و دور از ناآرامی های داخلی یا دخالت های خارجی، به این کشور کمک کند. اردن یک کشور پیشرفته و الگویی برای جهان عرب خواهد بود. امروز اردن دارای شرایط امنیتی با ثبات و اتحاد ملی و بلوغ فکری و سیاسی است و دارای تجارب محیط و نهادهای زیادی است، که برای رسیدن به دموکراسی به آن ها نیاز است. علی رغم تلاش های صورت گرفته در سال های اخیر برای پیشرفت اصلاحات سیاسی و نیروهای مردمی که تا کنون هیچ تأثیر قابل توجّه یا نقشی اساسی در این راستا نداشته اند، نتایج تقابل میان توزیع، ساختارها، مکانیزم ها و نیروهای نظامی روی بسیاری از پیشرفت های بومی، منطقه ای و جهانی تأثیر گذاشته اند. بنابر این سؤال اصلی که این جا مطرح می شود این است که چه چیزی فرایند دموکراسی را به تأخیر می اندازد؛ تحمیل راهکاری یکپارچه در مواجهه با تمامی شکاف ها، یا ارائه راه حل های دائمی و قابل قبول برای اکثریت مردم اردن و یا واکنش به توسعه های جهانی و منطقه ای، که در کل منجر به برقراری یک دموکراسی با ثبات و پایدار می شود.

از خدا می خواهم که آن ها را به طرف نیکی هدایت کند و آرزو دارم که اردن همیشه در حال پیشرفت و توسعه باشد. من از مردم اردن تقاضا دارم که مسأله انتخابات را به دقّت در نظر داشته باشند و از ایجاد هر مشکلی که باعث شود کشورشان دچار مشکلاتی مانند دیگر کشورهایی که نمی دانند چکار کنند، شود، پرهیز کنند. من همچنین از پادشاه دلاور اردنی ها می خواهم که از مردمش محافظت کند و سخت برای توسعه و پیشرفت کشورش تلاش کند. من به برقراری دموکراسی و برگزاری انتخابات پارلمانی در اردن افتخار می کنم. آن ها پیشرفت خواهند کرد، و این همان چیزی است که آن ها از خدا می خواهند. از خدا می خواهیم که به اردنی ها کمک کند تا پیشرفت کنند؛ چرا که مردم اردن سزاوار تمام انواع خوبی ها هستند. ان شاء الله همیشه شاهد پیشرفت و حرکت رو به جلو اردنی خواهیم بود، تا این که در زمینه های ساخت و ساز، توریسم، و پیشرفت سیاسی و اجتماعی و روابط بین المللی به بالاترین درجه برسند. ان شاء الله اردن بهتر خواهد شد و دموکراسی در این کشور بهبود خواهد یافت.

اردن کشوری است که از کمترین میزان فساد برخوردار است. به همین دلیل است که می گویم اردن دموکراتیک ترین کشور عربی است؛ زیرا دموکراسی با فساد رابطۀ عکس دارد. بنابر این هر چه میزان فساد موجود کمتر باشد، دیکتاتوری در جامعه کمتر و دموکراسی در آن بیشتر است. در واقع حقیقت امر آن است که اردن کشوری پادشاهی است که خاندان هاشم و به نمایندگی آن ها شاه عبدالله الهاشمی بر آن حکومت می کند. حرف های بسیاری دربارۀ این پادشاه زده شده، اما همه در اردن به این پادشاه وفادارند، حتی اگر این وفاداری یک وفاداری سنتی باشد؛ زیرا این کشور یک پادشاهی است، بنابر این همه باید به پادشاه احترام بگذارند و با او بیعت کنند. در این کشور پادشاهی منازعات سیاسی و حزبی بسیاری وجود دارد. همچنین اختلافاتی هم بر سر قانون اساسی وجود دارد. این دست منازعات در تمام کشورهای پادشاهی دیده می شود. من فکر می کنم اردن، جز از نظر میزان آزادی، تفاوت چندانی با مراکش ندارد. مراکش هنوز هم از نظر سطح دموکراسی پائین تر از اردن است و این علی رغم اصلاحاتی است که شاه محمد ششم در قانون اساسی به وجود آورده است. بر اساس این اصلاحات، اخوان المسلمین تقریباً نیمی از کرسی های مجلس را اشغال کردند. در واقع حقیقت امر آن است که شاه محمد ششم همچنین اصلاحاتی را در قانون اساسی و مرجع قانونگذار مسئول تصویب قوانین ایجاد نمود. این امر به افزایش میزان دموکراسی کمک کرد. همچنین قوانین و مقرراتی وضع شد که تأثیرات چشمگیری داشته و منجر به تصاحب کرسی های مجلس توسط افراد وابسته به جریان های سیاسی مختلف شده است. کسانی که زمانی بخشی از اپوزیسیون و اخوان المسلیمن به شمار می آمدند، اکنون به مجلس راه یافتند. واپسین انتخابات محلی اردن نیز منجر به چنین نتایجی شد...[دنبالۀ این دیدگاه به دلیل طولانی بودن آن حذف شده است.]