نظر خوانندگان

فکر می کنم که این اجلاس سران هیچ نتیجه ای نخواهد داشت. متاسفانه، این واقعیت ما است. هر بار که شهروندان میزبان اجلاس بغداد و یا هر نشست دیگری در جهان عرب هستند، آرزو می کنند که راه حلی برای مسائل ما بیابند، که شروع آن حل و فصل مسأله فلسطین است. مسأله فلسطین هنوز حل نشده است. بلکه برعکس مانند پاشیدن نمک به زخم است. مشاهده می کنیم که اگر نتوانیم یک مسأله را حل کنیم، مسائل یکی پس از دیگری در کشورهای دیگر اتّفاق می افتد، چه رسد به مسائل بسیار زیادی که همه ما با آن ها مواجه هستیم. ما باید مسائل زیادی را حل و فصل کنیم. اوّل از همه، مسأله فلسطین است که در آن شاهد تعداد روز افزون شهدا هستیم. سپس مسأله سوریه است که حاکم ناعادل آن به قدرت چسبیده است و همچنین مردم این کشور و کاستی های امنیتی که در عراق، یمن و دیگر کشور جهان وجود دارد، مسائل بعدی هستند. چند بار بدون هیچ گونه سود یا فایده ای، اجلاس سران را برگزار کرده ایم؟ آیا ماشین کشتار در سوریه متوقف شده است؟ آیا عراقی ها از یک زندگی آرام و اطمینان بخش برخوردار شده اند؟ کمک کنید! ما به یک درّه تبدیل شده ایم و همه مسائل و مشکلات در این درّه هستند. بنابر این ما را سرزنش نکنید. ما مردم عربی هستیم که نمی توانیم مشکلات خود را حل کنیم و این تبدیل به طبیعت و سرشت ما شده است. ای خدا، در آن چه با آن رو به رو هستیم و آن چه که با آن رو به رو خواهیم شد، با ما باش.

خدا را سپاس که اتحادیۀ عرب توانست سرانجام یکی از مشکلات اعراب را حل کند. آن ها از زمان برگزاری این همایش در بغداد هرگز نتوانسته بودند به توانفقی دست یابند و در آن همایش تصمیم گرفته بودند که در نتیجۀ صلح مصر با رژیم صهیونیستی این کشور را تحریم نمایند. اکنون باز هم همایش در بغداد برگزار شده است و دیده ایم که نتوانسته است به نتایجی دست یابد که از سوی همۀ اعضای آن مورد پذیرش قرار گیرد. پس نتیجه می گیریم که اتحادیۀ عرب مرده است!

اجلاس سران عرب که در بغداد، پایتخت عراق، برگزار خواهد شد، به لحاظ دفعات تشکیل آن و همچنین خاص بودن آن از نظر چگونگی و محل جلسات، اجلاسی عادی و متعارف است. اجلاس سران عرب از سال 2001 به طور مرتب برگزار شده است. این اجلاس به خودی خود پدیده ای مثبت و سودمند می باشد و کمترین اقدام مشترک اعراب برای حفظ نظام منطقه ای عربی به شمار می آید. این اجلاس در قالب اتحادیه عرب شکل گرفته و کشورهای عضو این اتحادیه آن را در کمترین حد نگه می دارند. در واقع حقیقت امر این است که علت اصلی تداوم این نظام ترس از جایگزین های دیگر است. این، حق انتخابی تحت کنترل یک کشور نیست و در شرایط یکپارچگی و انسجام جهانی و بین المللی دیگر موجودیت ندارد. این امر گزینه وسیع ترین و فراگیرترین نظام خاورمیانه هم نیست که وجود هر گونه نقش و عملکرد عربی را از بین ببرد. به رغم همه چالش ها و موانع داخلی که عراق به ویژه از نظر امنیتی و چالش های تحمیل شده به واسطه بهار عربی و سقوط تعدادی از رژیم های عربی با آن روبرو است، اجلاس سران عرب در بغداد تشکیل خواهد شد. این اجلاس در پیش بردن محدوده اجلاس سران عرب به سمت شکست یا موفقیّت و تهدیدات منطقه ای، تغییر در توازن قوا، خطر یک جنگ منطقه ای که بازیگر مستقیم آن ایران می باشد، نقش برجسته و مؤثری ایفا کرده است. تمایل جهانی برای تضعیف سیستم عربی و تغییر آن به مجموعه ای از کشورهای کوچک یا به عبارت دیگر خرده کشورها تصمیمی درست و به جا است، و این که به گفتۀ برخی دیگر، نشان دهندۀ کمترین میزان اعتماد به نفس در رویارویی با چالش های آیندۀ کشورهای عربی و اتحادیۀ عرب است...[دنبالۀ این دیدگاه به دلیل طولانی بودن آن حذف شده است.]

تصمیم جدید اتخاذ شده از سوی کشورهای عربی برای برگزارى کنفرانس آشتی ملی درعراق به تمام دنیا این نوید را می دهد که این کشور قادر به بازسازی خود و دستیابی به اقتصادى پایدار پس از سال ها جنگ داخلی می باشد. دولت عراق از کشورهای عربی به شدت شاکی بود؛ اکنون امکان از سرگیری روابط دیپلماتیک و امیدواری برای پیشرفت عراق در زمینه تجارت بین المللی و داخلی وجود دارد. عراق سرشار از ذخایر نفت است و این امر بسیارى از شیوخ عرب را که برای سرمایه گذاری در صنعت نفت عراق آماده هستند، جذب می کند. با بهبود روابط، امکان اصلاح بسیارى از درگیرى هاى داخلى وجود دارد. لازم است که اقتصاد عراق با کمک سرمایه گذاران عرب تقویت شود و این به نفع عراقی ها و دولت عراق خواهد بود. با از سرگیری روابط دیپلماتیک میان عراق و برخى از کشورهاى عربى، این احتمال وجود دارد که عراق توسط تعداد اندکی از کشورهاى حریص عربى مورد استثمار قرار گیرد.

من پیش بینی می کنم که این همایش بتواند به وظیفۀ خود در پایان بخشیدن به اختلافات میان عراق و کویت عمل نماید و به راه حل های مورد پذیرش طرفین دست یابد که مشتمل بر تضمین هایی جهت حفاظت از حقوق آن ها بوده و روابط میان دو کشور همسایه را به حالت عادی بازگرداند. این همایش همچنین تصمیمات قاطعی را پیرامون خشونت ها و جنایات رژیم سوریه علیه مردم بی دفاع آن اتخاذ خواهد نمود.