به نظر من برنده شدن اکثریت کرسی های مجلس توسط احزاب اسلام گرا پیغامی است از طرف مردم مصر که می گویند دیگر از حکومت های سکولار و نظامی خسته شده اند. مصریان مسئول فرستادن اسلام گراها به مجلس هستند پس در نتیجه من نمی توانم مخالف پیروزی این احزاب باشم. ترس من از این است که شرایط در مصر پس از موفقیّت اسلام گراها بدتر شود و این اتّفاق ممکن است خیلی زود رخ دهد. احزاب اسلام گرا افکار افراطی دارند که با بسیاری از امور مخالفند، بویژه توریسم. اسلام گراها باعث ترساندن توریست ها می شوند و باعث می شوند آن ها از آمدن به مصر امتناع کنند. البته این کار می تواند بسیار خطر ناک باشد؛ چرا که مصر تا حد زیادی به بخش توریسم وابسته است و هر اقدام سخت گیرانه ای در این زمینه از جانب احزاب اسلام گرا روی این بخش مهم تأثیر زیادی خواهد داشت.

مردمی که توانستند انقلاب خود را با موفقیت به پایان رسانند، مصر و مردم آن را به مرحله ای رساندند که اکنون در این کشور انتخابات آزادانه برگزار می شود. اما آرای مردم در چند دهۀ گذشته به سود سیاستمداران و دولت و حزب حاکم بر مصر به تاراج رفته است. امروز مصر شاهد یک جشن انتخاباتی است. من می بینم که این جشن موفقیت آمیز بود و روز انتخابات یک روز ملی است که باید به تقویم درخشان انقلاب مبارک مصر که منجر به سرنگونی رژیم خودکامه در این کشور شد، افزوده شود.

پس از سه دهه حکومت حسنی مبارک که باعث سقوط اقتصادی، سیاسی و آموزشی مصر شد و بعد از انقلاب 25 ژانویه که موجب سرنگونی حکومت او شد، مصر شاهد اولین انتخابات پارلمانی واقعی در تاریخ معاصر این کشور بود. در نوامبر 2011 برگزاری انتخابات عادلانه در مصر آغاز شد، بطوری که نرخ بی طرفی حداقل 90 درصد بود. چندین حزب سیاسی خود را برای انتخابات مجلس مصر، نامزد کردند. نامزدها از زمینه های مختلف اسلامی، چپ، سکولار، میانه رو، لیبرال و سایر جناح ها بودند. پیش از این هیچ گاه در مصر این اتفاق نیافتاده بود.

من از دیدگاه شخصی خود هرگز به وجود انتخابات واقعی و صادقانه در هیچ کشوری اعتقاد ندارم، به ویژه در کشورهای عربی که نتایج انتخابات در آن ها همیشه مشخص است. این امر نشان می دهد که انتخابات ها عادلانه نیستند و بگذارید که بگویم رای دهندگان شرایط لازم را برای انتخاب کردن ندارند؛ زیرا بیشتر مردم عرب به راه و روش دموکراسی عادت ندارند. در واقع حقیقت امر آن است که آن ها فاقد فرهنگ انتخاب برمبنای قابلیت و کاردانی می باشند. نتیجه همواره بالا آمدن فرد یا حزبی به علت حمایت فرقه ای، مذهبی یا قبیله ای از سوی رای دهندگان خواهد بود نه بر اساس کاردانی یا توانایی ارائه بهترین چیزها برای کشور. در آخرین انتخاباتی که پس از سرنگونی حسنی مبارک در مصر انجام شد، مشاهده کردیم که جریان های اسلامی در مقابل مابقی جریان های سکولاریستی به موفقیت های برجسته ای دست یافتند. در واقع حقیقت امر آن است که این امر نشان می دهد که بخشی از مردم مصر خواهان بازگشت به قانون اسلام می باشند. بهتر است بگویم که مردم مصر در سرتاسر دوره حکومت حسنی مبارک و قبل از او، نظامیان سکولار به شدت دستخوش بی عدالتی بودند و می خواستند اسلام گراها را آزمایش کنند تا شاید آن ها بتوانند عدالت و برابری که مردم مصر در جست و جوی آن هستند، بدان ها بدهند. هر چند من احساس می کنم که انتخابات و نتایج آن ها صد در صد درست نبوده است. اما دست کم می توان گفت که در مقایسه با انتخابات زمان حسنی مبارک، انتخابات کنونی انتخاباتی آرمانی بودند. به ویژه با توجه به شرایط کنونی مصر که شامل نا امنی و بی ثباتی سیاسی دوران پس از انقلاب است..[دنبالۀ این دیدگاه به دلیل طولانی بودن آن حذف شده است.]

این گونه مقدر شده است که انتخابات مصر عادلانه باشد، درست مانند انتخاباتی که در پایان سال گذشته در تونس برگزار شد؛ همان تونسی که نخستین بارقه انقلاب های عربی از آن جا آغاز گردید. و این امر، با وجود کرسی ها و احزاب سکولار مخالف دین است که هنوز هم با انجام اقدامات خشونت آمیز و تحریک گروه های جنایتکار به انجام جنایات بیشتر و گسترش آشوب در کشور در پرتو فقدان مردان امنیتی یا، بگذارید بگویم، فقدان نسبی امنیت و با ایجاد موانع زیاد پیش روی جریان دموکرات که به خاطر ترس از جریان اسلامی با احتیاط عمل می کند، تلاش دارند تا افکار عمومی را سردرگم کنند. منظور جریان اسلامی است که سعی می کند با استفاده از اسلام به عنوان یک مشوق در مبارزات انتخاباتی خود به قدرت دست یابد. حتی اگر این احزاب اسلامی میانه رو باشند، صعود آن ها به قدرت ممکن است محیط مناسبی برای ایجاد کانون های تروریستی جدید یا حداقل برای افزایش گسترش سازمان های تروریستی مانند القاعده فراهم سازد. این یک نگرانی داخلی است و در صورتی که از یک کشور همسایه یا حتی از هر قدرت جهانی در دنیا منشا بگیرد نیز یک نگرانی خارجی به شمار می رود. این مسئله موانع بیشتری پیش روی انتخاباتی قرار خواهد داد که باید عادلانه برگزار شود. در مرحله پس از انقلاب که همه طرفین محتاط هستند، برای همه بهتر است که به قطعی کردن انتخابات ادامه دهند تا از ورود مجدد هر گونه حالت تنش و آشوب به کشور جلوگیری شود. این امر را می توان از پیروزی قاطع جریان اسلامی درک کرد و اهمیتی ندارد که آیا این گروه ها واقعا اسلامی هستند یا این که خود را در پس پردۀ اسلامگرایی پنهان می کنند.

بدون شک، انتخاباتی که در آغاز امسال در مصر انجام گرفت، بهترین و یکپارچه ترین انتخابات عمومی است که تا به حال در جهان عرب برگزار شده است. آن ها با تمام شفافیت و عدالت آماده شده بودند، تا در نهایت به عنوان یکی از الگوهای خوب مد نظر قرار گرفتند. آن ها با طرح انتخاباتی که در کشور اجرا شد، با عدالت رفتار کردند و امور بگونه ای عادی پیش رفت. بر اساس این طرح شعبه های اخذ رای ایجاد شد و کارکنانی کارآمد برای آن ها تعیین شد که پدیده بزرگ انتخابات را در کشور سازمان دهند. مصر هیچ وقت چنین رویدادی به خود ندیده بود. داوران و ناظرانی از بین مردم مصر و کشورهای غربی و عربی با هدف نظارت بر مسیر جاری انتخابات انتخاب شده بودند. رسانه های کشورهای مختلف نیز به منظور پوشش دادن این رویداد بزرگ دموکرات که در عرصه مصر اتفاق می افتاد، حضور داشتند.

به نظر من مصر راهی جز ریشه کن کردن افراد فاسد از سیستم امنیتی و پاکسازی نیروهای پلیس ندارد؛ چرا که آن ها ستون فقرات اعضای حزب ملی منحل شده هستند. آن ها جنایتکاران و کسانی را که مسئول تجمعات اخیر در مصر هستند، مخفی می کنند؛ بدون آن ها ریشه کن کردن جنایتکاران، که دست راست اعضای حزب ملی هستند و متوقف کردن درز اطلاعات توسط آن ها و پرده برداشتن از اقدامات آن ها آسان می شود، اما تنها مانع برای انجام این کار عدم علاقه شورای نظامی برای دستیابی به درخواست هایی است که یک سال کامل ادامه داشته است. این مسائل احتمال وجود امثال این افراد فاسد را در سرویس های پلیس و نیروهای نظامی تقویت می کند که امیدوارم اینگونه نباشد، در غیر این صورت؟؟؟؟!!