ویژه

مردم اردن برای انتخابات 9 نوامبر آماده می شوند

 خوشامد گویی به نامزد انتخابات ابو حطب از سوی یکی از حامیان او در حوزۀ انتخاباتی در عمان. [رویترز/علی جارکجی]

خوشامد گویی به نامزد انتخابات ابو حطب از سوی یکی از حامیان او در حوزۀ انتخاباتی در عمان. [رویترز/علی جارکجی]

  • نظر

    5

  • چاپ این مقاله
  • افزایش کاهش

بر خلاف تحریم بزرگترین گروه مخالف در اردن، جبهۀ عمل اسلامی، بیش از دو میلیون از اردنی های واجد شرایط رأی دادن برای انتخاب مجلس در روز سه شنبه (9 نوامبر) در حال آماده شدن هستند.

دولت اردن تدارکات نهایی فنی و اداری را برای انتخابات سه شنبه به انجام رسانده است.

نخست وزیر سمیر ریفای طی دیدار از ستاد عملیات انتخابات در روز یکشنبه، وعدۀ انتخابات آزاد و عادلانه را داد.

اردن تایمز به نقل از ریفای نوشت: «9 نوامبر برای تمام اردنی ها روزی خواهد بود که این دستاورد دموکراتیک را جشن بگیرند و مایۀ مباهات برای تمام مردم اردن خواهد بود.»

ریفای ابراز اطمینان کرد که شهروندان اردن «به مسئولیت خود در قانون اساسی برای شرکت در انتخابات» عمل خواهند کرد.

نخست وزیر روز دوشنبه گفت که 9 نوامبر تعطیل عمومی خواهد بود و از تمام بخش ها و شرکت ها خواست تا «با قادر ساختن کارمندان خود برای رأی دادن، به وظیفۀ ملی خود عمل کنند.»

سمیح المعایطه، مشاور نخست وزیر و سخنگوی انتخابات مجلس، گفت: «حضور مردم در محدودۀ نوعی انتخابات در اردن خواهد بود.» وی مبارزات انتخاباتی را «فعال و خوب» توصیف کرد.

از 763 نامزد شرکت کننده در انتخابات آتی مجلس، 85 نفر نمایندۀ 15 حزب سیاسی دارای مجوز می باشند. مابقی نامزدهای مستقل هستند، گرچه بعضی از آنها بدون عضویت در احزاب سیاسی از سوی آنها حمایت شده اند.

پانزده حزب شرکت کننده بین دو جبهه تقسیم شده اند، مخالفین (4 حزب) و ملیّون (12 حزب) و گروه مخالف که با نام فهرست دموکراتیک ملی شرکت کرده است.

دو حزبی که غیبت آنها آشکارا به چشم می خورد، دو حزبی هستند که انتخابات را تحریم کرده اند، جبهۀ عمل اسلامی، بزرگترین حزب سیاسی کشور پادشاهی و حزب وحدت مردمی دموکراتیک که تصمیم گرفته اند تا شرکت آنها تحت قانون انتخاباتی که بر اساس اصل «یک رأی» است، بی نتیجه می باشد.

حزب مخالف بعث عربی در رأی گیری شرکت کرده است، اما هیچ نامزدی را معرفی نکرده است.

دبیر کل جبهۀ عمل اسلامی حمزه منصور تحریم انتخابات را به عنوان «یک عمل سیاسی و پیامد منطقی بن بست سیاسی، زوال شرایط اقتصادی و اجتماعی، افزایش فقر، بیکاری و بدهی بالا» موجه کرد.

با این وجود، دبیر کل جبهۀ وحدت اردن، عبدالرزاق طبیشات، بر اهمیت شرکت فعال احزاب سیاسی در انتخابات، با وجودی که حزب او قانون انتخابات را تایید نمی کند، تأکید کرد.

پژوهشگر سیاسی، رضوان المجالی، گفت: «شمار بالای فهرست های حزب نمایانگر یک تجربۀ سیاسی نوین با گرایش به خط مشی می باشد که می تواند برای حیات سیاسی و حزبی در اردن سودمند باشد.» وی گفت که تحریم از سوی اسلام گرایان منجر به چنین شرکت بالایی شده است.

راکان سعایده، نویسندۀ سیاسی، گفت: «فهرست های حزبی انتخابات مجلس نشانگر طیف گسترده ای از هیاهوی سیاسی است که طعم قبیله ای بر آن مسلط شده است.»

احمد سفاسفه، پرستار 27 ساله، این دیدگاه را طنین انداز کرد. او گفت که بدون در نظر گرفتن هیچ امر دیگری او به یک نامزد قبیله ای رأی خواهد داد، برای اینکه «مردم منطقۀ من انتظار خدمات بیشتری را از عضو منطقۀ خودشان در مجلس نمایندگان دارند.»

مجلس اردن شامل دو اتاق می باشد: مجلس نمایندگان که 120عضو آن برای چهار سال انتخاب می شوند و سنا، متشکل از 60 عضو منصوبی از سوی پادشاه.

در باره این مقاله چه فکر می کنید؟ (کل آراء 3)

0 دوست ندارم

اظهار نظر کنید (شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در الشرفه) * به معنی فیلد ضروری است

* به معنی فیلد ضروری است

  • نظر خوانندگان

    سلوى النجار

    2010-11-24

    انتخابات سازمان یافتۀ مجلس اردن یک یا دو روز پیش برگزار شد، اما آیا می توانیم بگوییم که این انتخابات چیزی را در اردن تغییر خواهند داد و یا صدای شهروندان را از طریق مجلس منتقل خواهند کرد؟ بی تردید پاسخ به این پرسش منفی است؛ چرا که شاهد همه جیز را کنترل می کند و همۀ نمایندگان محلس چارکان و نوکران او هستند. او است که حزف الو و آخر را می زند و می تواند هر کسی که بخواهد را بیاورد و ببرد. او به شیوه ای تمامیت خواه و وحشیانه بدون مشورت با دیگران این کشور پادشاهی را اداره می کند و حتی این مجلس ظاهری نیز به دست او اداره می شود. از این ما می بینم که احزاب مخالف در این انتخابات شرکت نمی کنند؛ چرا که آنها می دانند که هیچ بختی برای آنها و یا احزاب دیگر برای ابراز عقیده وجود ندارد و شاه اردن نه تنها حق روی کار آوردن و یا کنار گذاشتن هر کسی که بخواهد را دارد، بلکه می تواند هر لحظه که بخواهد مجلس را منحل کند. به عبارت دیگر اگر مجلس از فرامین او پیروی نکند، به سادگی منحل خواهد شد.ما شاهد هستیم که همۀ نمایندگان از شاه می ترسند و به تصمیمات او بی چون و چرا گردن می نهند. پس از همۀ این ها آیا هنوز هم ما می توانیم بگوییم که مجلس داریم؟! وظیفۀ اصلی مجلس دفاع از حقوق مردم و جلوگیری از هر یک از مقامات رسمی و یا شخص حاکم از ادارل کشور به شیوۀ دیکتاتوری و گرفتن تصمیماتی است که بر سرنوشت کشور تأثیر منفی می گذارد. ما می دانیم که مجلس باید به عنوان یک نهاد نظارتی بر کار شاه کنترل داشته باشد و نه این که خود بازیچۀ دست شاه شود!

  • حسن محمد الجابي

    2010-11-24

    همه ما می دانیم که مجلس اردن چیزی جز دکور و ظاهری نیست و اعضای آن اسباب بازی پادشاه هستند و او می تواند آنها را به خواست خود در اطراف حرکت دهد. از نظر مشروعیت و تصمیم گیری و همچنین تغییرات و تأثیر آنها بر تصمیم گیری باید گفت که چنین چیزی وجود ندارد و حتی انتخاباتی که اتفاق افتاد مانند یک نمایش بود تا به دنیا بگوییم که ما دموکراسی و آزادی داریم و نمایندگان مردم کشور را اداره می کنند. من نمی دانم چرا این افراد نامزد پست های سیاسی می شوند، در حالی که آنها می دانند که اگر کسی به مجلس راه یابد و و یک کلمه حرف بزند و از خطوط قرمز گذر کند، او را تحقیر می کنند تا درس عبرتی برای دیگران شود. او همچنین باید سکوت کرده و همه چیز را تایید کند و یا پیشنهاد های شاه محبوب را مانند همۀ نمایندگان مجلس تأیید و تصویب نماید.

  • مصطفى حسين

    2010-11-24

    مشکل پارلمان اردن تنها مشکل همه پارلمان عربی که غیر قابل استفاده هستند و به عنوان دکور تحت کنترل رهبران، روسای جمهور، و پادشاهان مسلط بر همه امور کشورهای عربی کار می کنند، نیست. پارلمان ها به جلساتی تبدیل شده اند که طی آنها نمایندگان به نوشیدن چای و امضای احکام ریاست جمهوری می پردازند. بنابراین جای شگفتی نیست که ببینیم پارلمان اردن نیز همان شرایط و اوضاع را دنبال می کند؛ چرا که هیچ یک از اعضای آن نمی توانند تصمیم یا رایی مخالف تصمیمات شاه بگیرند و فرمان پادشاه، قابل بحث و جدل نیست. من معتقدم که بهتر آن است که مجلس منحل شده و اجازه دهیم که نمایندگان در خانه بمانند؛ چرا که جلسات آنها بیهوده و بی نتیجه هستند.

  • غانم رشيد

    2010-11-22

    به رغم اشتباهات بی شمار نظام پادشاهی در اردن من با انتقاد هر یک از اعضای پارلمان اردن نسبت به شاه یا رژیم مخالف هستم و معتقدم که هیچ یک از اعضای مجلس نمی تواند با خواسته ها و یا تصمیم شاهد مخافت کرده و یا از آن انتقاد نماید و نقش نمایندگان مجلس تنها کف زدن است. بنا بر این هر چه شاه بگوید، حقیقت دارد و همۀ تصمیمات او عاقلانه و آگاهانه هستند و باید توسط مجلس تصویب شوند. در این جا من به این فکر می افتم که نقش مجلس بر نظارت بر عملکرد شاه و دولت اردن چیست؟ آنها نمایندگان مجلس و نمایندگان راستین مردمی هستند که باید حقوق خود را رعایت نمایند و این اطمینانی است که اردنی ها به هنگام انتخاب شد داشته اند. شما باید شرمندۀ رفتار کنونی خود باشید؛ چرا که تاریخ بی رحم است و نام شما در برگه های سیاه تاریخ صبت خواهد شد؛ چرا که شمامسئولیت خود را به انجام نرساندید. این از سکوت و اطلاعت کورکورانۀ شما نسبت به شاه که او نیز یک انسان معمولی مانند ما است، مشخص است. نقش شما تغییر، تحول، نظارت، و قضاوت بر کار دولت است و نه برآورده ساختن خواسته های شاه. به نظر من هر یک از نمایندگان مجلس برای کشور اهمیتی بیش از شاه دارند؛ چرا که شاه بدون دخالت مردم به قدرت رسید است، اما نمایندگان مجلس منتخب مردم هستند. بنا بر این من از همۀ نمایندگان مجلس اردن می خوام که هوشیار باشند و وظیفۀ خود را برای حفظ منافع کردکمردم انجام دهند. در غیر این صورت من خواستار استعفای این مجلس ننگین هستم که مایۀ خندۀ کشورهای دیگر شده است.

  • خالد

    2010-11-9

    این مقالۀ خوبی است، اما پرسش این است: آیا ما به یک مجلس در اردن نیاز داریم؟ اصلا چرا دولت کرسی ها را در حراج نمی فروشد؟ من فکر می کنم که این برای خزانۀ کشور راه بهتری خواهد بود.