نظر خوانندگان

خداوند والدین تو را بیامرزد... سنی ها به خاطر شفافیت دین خود همواره به خاطر نیات خوب خود زبانزد همگان هستند و چیزی را پنهان نمی کنند و بر خلاف مذاهب دیگر که پنهانی برنامه ریزی کرده و می خواهند قدرت را به دست بیاورند، سنی ها این گونه نیستند. اما این گمراهان نمی دانند که نقشۀ آنها ممکن است اندک زمانی موفقیت آمیز باشد؛ اما پس از مدتی نتیجۀ معکوس خواهد داشت و ساکنان زمین و آسمان آنها را نفرین خواهند کرد و همه چیز وارونه خواهد شد.

مذهب ما اسلام است و هیچ گونه فرقه گرایی پلیدی در آن وجود ندارد. ما از پرودگار توانا می خواهیم تا هر چه زودتر به حمایت از دین مبین خویش پرداخته و نقشه های دشمن را خنثی کند. آمین!

تفاوت میان محمد حسین فضل الله و حامد ابو زاید در این است که محمد حسین فضل الله به بدگویی از اسلام و قرآن نپرداخت و تنها اندیشه های عقب مانده و پوسیده را کنار گذاشت و با پیروی از راه درست سخنی به گزاف نگفت. امام برخلاف او حامد ابو زاید به اسلام چنان تاخت که به کفر و بی ایمانی به قرآن انجامید. همین آنها را با یکدیگر متفاوت می کند و او با اندیشه ای تازه که هیچ ربطی به اسلام ندارد، وارد ماجرا شد.

پس از آن که محمد حسین فضل الله، روحانی محترم و برجستۀ شیعه، درگذشت، لبنان به اختلاف میان پذیرش رهبری مرکز شیعی جهان که باید شهر قم در ایران باشد و یا شهر نجف، وارد شد؛ چرا که خود لبنان از نظر مرجعیت کشوری مستقل بود. اما اکنون غیبت وی در این زمینه خلأ بزرگی را ایجاد کرده است. دیدگاه های مستقل وی موجب شده بود که مشکلات بسیاری ایجاد شود و او به ناچار در سال 1966 لبنان را ترک کرد. وی همچنین یکی از فعالان حقوق بشر بود که غرب می خواست به شرق تحمیل کند. او علاقه مند به گفت و گوی میان ادیان و نزدیکی میان سنی و شیعه بود و از انقلاب خمینی نیز حمایت می کرد. اما با برگزاری آیین های مذهبی در عاشورا مخالف بود.

پس از بیست سال کار پر تلاش زمانی که این خبرنگار دیدگاه خود را دربارۀ آن روحانی شیعه اعلام کرد، سی اِن اِن او را برکنار نمود. همچنین هنگامی که سفیر بریتانیا باور خود را دربارۀ این روحانی شیعه بیان کرد، دولت بریتانیا پوزش خواست. به نظر می رسد که نفوذ اسرائیل در این جا برتر از آزادی بیان است. تا کنون حدود 100 سیاستمدار نمایندۀ مجلس و وزیر عراقی مراتب همدردی خود را اعلام کردند. آیا آمریکا آنها را هم تروریست می داند؟ و آیا آنها را مجبور خواهد کرد تا سخنان خود را پس بگیرند؟ به ویژه آن که یکی از آنها گفت: «این غم سنگینی است؛ چرا که او نخستین پشتیبان ما در نبرد با صدام دیکتاتور بود.»

دربارۀ میهن پرستی شیعیان آزاده تردیدی نیست، اما هنگامی که یک روحانی شیعه در امور دنیوی دخالت می کند، این مذهب هویت و اعتبار خود را نیز از دست می دهد. در زمینۀ آقای فضل الله باید بگوییم که عرب های عراق از مرجعیت شیعه در نجف به رهبری سیاستمداران ایرانی و اطرافیان او بیزار هستند و در میان آنها حتی یک عرب هم وجود ندارد. درست مانند الصدر و پسران او در این جا نیز عرب ها کنار گذاشته شده و کشته شده اند. ایران با ملاها و پیروان خود که ادعای نزدیک بودن به مقامات مقدس را دارند، با استفاده از پول خود می جنگد و توان مالی و اخلاقی آن ناپدید می شود و در این جا است که منطق و میهن پرستی پدیدار می شود. هیچ دینی بدون کشور معنایی ندارد و نفوذ و پول ایران به زودی پایان خواهد پذیرفت. اگرچه ایران پول زیادی را صرف مأموران و پیروان خود می کند و برای نمونه حزب الله از دولت لبنان نیز قوی تر است. مرجعیت ایرانی در نجف همۀ پول خود را به قم و نزد ولایت فقیه می فرستد و آن را صرف عراقی ها نمی کند. برآوردها نشان می دهد که این مبلغ هر ساله هشت میلیارد (نیمی از بودجۀ جمهوری عربی سوریه) می باشد. وقتی که ما صحبت از ولایت وفقیه می کنیم، دیگر اعتدال معنایی ندارد.

باور شیعیان رهبری دینی و مرجعیت قابل توضیح نیست و موانع زمانی و مکانی را از بین برده و به همۀ شیعیان روی زمین یک رنگ مذهبی می دهد. باید گفت که این باور کاملاً مذهبی است و هیچ ربطی به سیاست و یا میهن پرستی ندارد. از سوی دیگر سنی ها از چنین رهبری دینی امروزی بی بهره اند و این موجب می شود که آنها در یک کشور نیز متفاوت باشند. شیعیان از سه مشخصه برخودار هستند: نخست نظام اقتصادی آن است که با خمس مشخص می گردد و استقلال رهبری شیعه از دولت های جهان را تضمین می کند. دوم، باور به رهبری سیاسی است که جامعۀ شیعه را از تفرقه و اختلافات فقهی مصون می دارد. هویت شیعه و عشق به خاندان پیامبر است که معرف بنیان رهبری در آنها است. من مطمئن هستم که نویسنده با همۀ ادعایی که مبنی بر فهم و شعور می کند؛ هچ چیزی از این موارد را نمی فهمد. انسان نباید چیزی که دربارۀ آن آگاهی ندارد و تنها تحت تأثیر کوته فکری قرار گرفته است را به زبان بیاورد.

آیا ممکن است که روحانی شیعه مانند مرحوم فضل الله پشتیبان باورهایی خارج از نظام ایران و مفاهیم آن باشد که نه تنها ولایت ولایت فقه است، بلکه با ایده های خمینی و ایده های او نیز مخالفت بکند؟ ما این را نمی گوییم که درخواست آن فقید از دست رفته مبنی بر گفت و گو، شفافیت، و ابتکار را دست کم بگیریم. اما اگر او در کشوری مانند لبنان زندگی نمی کرد، هیچ یک از این باورها به حقیقت تبدیل نمی شد؛ چرا که لبنان کشور آزادی و آینده است. برای مثال در عراق المالکی و الحکیم و حامیان آنها که پیرو آخوندهای تهران و قم هستند، بی وقفه کوشیدند تا به هر ترتیب که شده عراقی ها را به زیر سلطۀ ایران ببرند و این کار را در آیین ها و مراسم ویژۀ خود به نمایش گذاشتند. آنها می خواستند به سنی ها پیام دهند که هر کاری که دلشان بخواهد را انجام خواهند داد و به مأموریتی که دارند، ایمان دارند. اما ثابت شد که این حقیقت ندارد و آن را می توان به خوبی در معاملاتی که درون دولت انجام می شد و یا فساد و هدر دادن دارایی های عمومی همراه بود، بیان کرد. خدا این روحانی را بیامرزد و به عراق نیز چنین مردی را عنایت فرماید که بگوید ما از فرمان های ایران پیروی نخواهیم کرد و جوامع ما ویژگی های فرهنگی خود را دارند.

جهان اسلام به شدت تحت تأثیر مرگ شیخ فضل الله قرار گرفت و بسیاری از دولت های عرب و اسلامی به مردم لبنان و خانوادۀ ارجمند او تسلیت گفتند. این مرد مانند پدری برای بسیاری از جنبش های آزادی بخش کشورهای عربی بود و او در برابر ستمگران ایستاد و فتواهایی را صادر کرد و موجب شد که آنها به اسلام و آموزه های آن پایبند مانده و خشونت با دیگران را رد کنند. او به لبنان جهت غلبه بر بحران های داخلی آن کمک کرد و تفرقه را از بین برد و بر وحدت لبنانی ها تأکید ورزید. او به هماهنگی میان مسلمانان و دیگران و همچنین مسلمانان مذاهب گوناگون اعتقاد داشت و از همین رو بود که بسیاری از روحانیون سنی نیز پس از درگذشت وی مراتب سوگواری خود را اعلام نمودند.

روحانی برجسته، شیخ فضل الله که در سن 75 سالگی چند روز پیش درگذشت، از جمله برجسته ترین روحانیون بود که زندگی خود را وقف فراخوانی به عدالت در میان مردم نمود و کوشید تا اختلاف را در لبنان از بین برده و شیعیان و سنی ها را برادر یکدیگر معرفی کند. مرگ این دانشمند نه تنها در لبنان و لبنانی ها بلکه بر مردم کشورهای دور و نزدیک عربی تأثیر گذاشت و همه را غمگین نمود. همه از نقش او و دیدگاه های معتدل او در زمینۀ مسائل مسلمانان آگاه هستند و او به هنگام مرگ هواداران بسیاری در میان مردم عادی، مدیران عالی رتبه، و سیاستمداران داشت و کسی نیست که از او ستایش نکند. به رغم این که او یک روحانی شیعه بود، اما پیروان و دوستداران زیادی در میان سنی ها نیز دارد. همه از فتواهای او پیروی کرده و مردم به این مرد احترام می گذاشتند.

خداوند این روحانی برجسته را غرق رحت نموده و در بهشت جاودان جای دهد. او خواستار گفت و گو میان مسلمانان مسیحیان بود و مردی طرفدار دانش بود و همین موجب شد که دشمنی او را به دل گرفته و او را از پای درآورند. خدا تو را بیامرزد ای استاد! و به ما صبر بدهد. او یک شیخ میانه رو بود و از خدا می خواهیم تا او را در بهشت خود منزل دهد. رحمت خدا بر روح پاکت باد! خداوند تو را با محمد (ص) و خانواده اش همنشین نماید و به کوری چشم القاعده ما راه استاد پاک خود را دنبال می کنیم و می گوییم که ما شیعیان و سنی ها برادریم!

من چند مورد از مقاله های این روحانی فقید را خواندم و از آنها بسیار خوشم آمد. خدا او را بیامرزد و در بهشت جای دهد. همۀ جهان اسلام، از جمله شیعه و سنی، چهرۀ برجستۀ این ملت را از دست داده اند. خدایت بیامرزد، ای استاد عزیزم! و تو را در کنار جدت پیامبر خدا و خاندان پاک او جای دهد. همه از خداییم و به سوی او باز خواهیم گشت. خدا هر کس که برای شادی روح او فاتحه می خواند را برکت دهد. خداوند تو را غرق رحمت بیکران خود نموده و همنشین پیامبر (ص) نماید و تا ابد در بهشت برین محشور فرماید.