نظر خوانندگان

درود بر شما!

امام مهدی به زودی خواهد آمد و از تبهکاران انتقام خواهد گرفت. ما به خداوند متعال اعتماد مطلق داریم و او از مردم ستمدیده در برابر ستمگران پشتیبانی می کند.

امام مهدی به زودی خواهد آمد و از تبهکاران انتقام خواهد گرفت. ما به خداوند متعال اعتماد مطلق داریم و او از مردم ستمدیده در برابر ستمگران پشتیبانی می کند.

ملت عرب دین و آموزه ها و سفارش های پیامبر (ص) را کنار گذاشته اند. ما آن گروه هایی که ادعای نمایندگی اسلام را دارند و در واقع بویی از آن نبرده اند فرا می خوانیم تا از خداوند بترسند و در عراق، لبنان، فلسطین، و دیگر کشورهای روی زمین فرزندان ما را قربانی نکنند؛ چرا که آیندۀ مادر گرو نسل جوان ما است و این نسل باید بیاموزد و از ثبات برخوردار باشد. آن کودکان امید ملت ما هستند و خداوند به مسلمانان پیروزی عنایت فرموده و نام اسلام را در همه جا برجسته خواهد ساخت. از خدا می خواهیم تا هر کس که می خواهد به این ملت آسیب برساند، نابود نماید که او رهنمای ما است.

به باور من، شکست خورده ترین دولت در زمین دولت عراق است. آنها دروغگو هستند و هیچ توسعه ای وجود دارد. آنها فقط اذهان ضعیف، به ویژه جوانان، به خصوص کودکان یتیم و افراد بی گناه، از جمله صابئیان را به بازی می گیرند. باشد که خداوند شما را در این جهان و یا در آخرت کمک نکند. شما بی رحمترین مردم هستید که هیچ وجدانی ندارید.

این مقاله درست همانند یک فیلم احمقانۀ هندی است. این یک افسانۀ مردود است.

کودکان عراق به شدت نیازمند رسیدگی هستند؛ چرا که غفلت از آنها موجب شکست آنها در زندگی و نیازهایی می شود که نه به سود آنها است و نه به سود کشور! البته با گذشت زمان این امر موجب نابودی آیندۀ آنها خواهد شد. دولت باید نظام آموزشی خوبی را به کودکان عراقی ارائه دهد تا در آنها تمایل رفتن به مدرسه و یادگیری و پرورش خود را ایجاد نماید. همچنین باید به دیگر موارد مربوط به کودکان نیز توجه کرد که این به طور کلی مربوط به کودکان است. همچنین کودکانی که نیازمند توجه ویژه هستند، توسط تروریست ها ربوده شدند تا به هر ترتیب ممکن از آنها سوءاستفاده شود و برای آموزش و فراگیری اندیشه های تروریستی به اردوگاه های ویژۀ تروریست ها فرستاده شوند. البته این اندیشه ها در ذهن کودکان حک خواهند شد و موجب خواهد شد که آنها پس از بزرگ شدن اقدام به جرم جنایت کنند. این کودکان نیازمند توجه ویژه هستند و دولت باید به این مسئله توجه کند و به آن کودکان رسیدگی نماید؛ چرا که آنها نیازمند این توجه ویژه هستند تا ذهنشان از آن چه تاکنون به آن آلوده شده است، پاک شود. آنها همچنین باید اجازه یابند که با دیگر کودکان بیامیزند و بازی کنند تا اندک اندک تروریسم، رنج ها، آموزش نظامی، بمب، و کشتارها را فراموش کنند. در غیر این صورت آنها تهدید برای آیندۀ کشور محسوب شده و رنج آنها افزایش خواهد یافت که نتیجۀ آن فاحعه بار خواهد بود.

کودکان در هر جامعه ای از مهمترین گروه ها هستند و باید بیشترین خدمات به آنها ارائه شود. کودکان عراقی هم اکنون به شدت نیازمند توجه دولت عراق هستند؛ چرا که تا کنون به این کودکان بی توجهی شده و آنها از ساده ترین حقوق دیگر کودکان سراسر جهان بی بهره بوده اند. آنها از داشتن هر گونه زمین بازی یا پارک محروم هستند. کودکان عراقی همچنین به خاطر تروریسم و عملیات های آن و همچنین جنگ هایی که عراق در آن دگیر بوده، دچار فشارها و تنش ها روانی فراوانی شده که موجب شده اند که دیگر به تمایلات معمول کودکان علاقه ای نداشته باشند و خاطرات آنها پُر از حوادث دردناک و صحنه های تلخی باشند که ذهن آنها را مشوش نموده است. بسیاری از کودکان عراقی مدارس را ترک کرده و بر سر کارهایی رفته اند که با سن آنها تناسبی ندارد و موجب شده است که خانواده ها کودکان خود را برای کار به مکان های نامناسبی بفرستند تا شرایط زندگی خود را بهبود بخشند. بنا بر این شاهد هستیم که دولت باید با جدیت و به سختی جهت حل این مشکل و بازسازی زندگی کودکان عراقی و نجات آن از عقده های روانی که بر اثر شرایط محیطی به وجود آمده است، بکاهد. لطف دولت باید شامل حال همۀ کودکان عراقی شود و حتی آن کودکانی که اسیر دست تبهکاران شده و فریب آنها را خورده اند، را نیز دربر گیرد؛ چرا که کودکان از دانش کافی برخوردار نیستند تا از خود در برابر تروریسم محافظت نمایند. در نتیجه دولت نباید این کودکان را سرزنش کرده و یا آنها را مسئول اقدامات تروریست بداند؛ چرا که آنها قربانیانی بیش نیستند که به دست تروریست های پلید القاعده گرفتار شدند.

به خواست خدا کشور شما بهتر و بهتر خواهد شد و خواهد توانست گذشتۀ با شکوه خود را باز یابد و فرزندان شما را به شما بازگردانده و از شما پاسداری نماید. رحمت خدا بر صدام باد!

شکست تروریسم و اعضای اهریمنی آن، ایشان را به اتخاذ یک راهبرد تازه و متفاوت در انجام عملیات های تروریستی خود علیه شهروندان غیر مسلح و بیگناه تبدیل واداشته است. در واقع ، آنها به دخالت دادن کودکان متوسل شده اند. آنها کودکان را ربوده و آنان را وادار به پوشیدن کمربندهای انفجاری کرده و سپس آنها را از طریق کنترل از راه دور منفجر می کنند. تروریست به حقوق بشر و به ویژه حقوق کودکان بی اعتنایی کرده و مذهب را نیز نادیده می گیرند؛ هر چند آنها ادعا می کنند که آنها نمایندۀ دین است. برعکس، دین سوء استفاده از کودکان در این موارد را منع کرده است. این نشان می دهد که القاعده هیچ ربطی به اسلام ندارد. اعضای القاعده می کوشند تا به نام دین حرکت کنند تا همدردی احمق هایی که دانش انها در مورد مذهب سطحی است را جلب نمایند. این نشان می دهد که القاعده چه قدر پلید است. در واقع القاعده در به کار بردن هر روش و شیوه ای برای رسیدن به اهداف بیمارگونۀ خود که همانا نابود کردن زیرساخت های کشور، راه انداختن جنگ داخلی، و جلوگیری از روندهای جاری سیاسی است، لحظه ای تردید نمی کند. با این حال، آن گروه های تروریستی باید بدانند که عراقی ها بیشتر مصمم به مبارزه با تروریسم و ریشه کن کردن آن هستند؛ به ویژه با توجه به این که آنها زوال القاعده و بهره برداری آن از کودکان در اجرای عملیات را شاهد بوده اند. در این راستا ما می بینیم که نهادهای دلاور پلیس چشم خود را به روی حرکت های تروریستی برای ربودن کودکان و درگیر آنها در عملیات بزدلانه خود، نبسته است. در واقع نیروهای پلیس به منظور از بین بردن تروریست ها به شکار آنها پرداخته اند. این اواخر نیروهای پلیس گروهی از کودکان که از سوی برخی از گروه های تروریستی مسلح ربوده شده بودند را آزاد کردند. تروریست ها در نظر داشتند تا آن کودکان را وادار کنند تا به شهروندان بیگناه آسیب برسانند.

تروریسم و تروریست های جنایتکار باید بدانند که عراقی ها به پیش خواهند رفت و این اعمال بزدلانه تروریست ها که می خواهد سنت عراقی ها و اعتقادات آنها را مبنی ترساندن آنها از بازدید نمودن از آستانه های مقدس و زیارتگاه ها تغییر دهد، کارساز نخواهد بود. این اعمال مجرمانه تنها عزم آنها را برای ادامۀ حرکت دسته جمعیشان قویتر خواهد نمود و خون پاک کودکان و شهیدان که زمین های عراق با آنها آبیاری شده است، به مانند مشعل روشنی راه را برای دیگران روشن خواهد کرد تا آنها بتوانند عراق را نجات داده تروریسم را شکست داده و آن را برای همیشه از عراق اخراج کنند.

کودک ربوده شده ناچار است تا از دستوارت اعضای القاعده اطاعت کند و او که ترسیده است می داند که آنها چه بی رحم هستند. تروریست ها نیز کودکان را توسط دیگر کودکانی که عضو آنها هستند، شست و شوی مغزی می دهند تا آنها را حاضر به حضور در ویدئوهای خود کنند و به او می گویند که اگر چنین نکند، او را کشته و یا به او تجاوز خواهند کرد و این همان بلایی است که سر دیگر کودکان ربوده شده می آورند و این جنایت بزرگی است که من نمی دانم که نیروهای امنیتی پس از دستگیری این بچه دزدها با آنها چه می کنند. باید مکان های کودکان ربوده شده ویران شوند. نابودی این تبهکاران بسیار مهم است و باید برای پایان تروریسم ان هسته های تروریست را نابود ساخت. پس از بزرگ شدن این کودکان نیز تروریسم می شوند و به این ترتیب القاعده هرگز پایان نخواهد یافت. تردیدی نیست که همۀ جهان در پی نابود کردن این سازمان تروریستی است و بنا بر این نیازی ضروری به همکاری جهت یافتن مکانی که کودکان در آن آموزش می بینند، وجود دارد تا این کودکان را به پرورشگاه برده و پس از بازپروی آنها به آغوش جامعه باز گردانیم.

تلاش های فراوان نیروهای پلیس عراق در کامیابی نیروهای امنیتی کشور نقش شایانی داشته است.

خدا را شکر که نیروهای عراقی توانستند که این سیزده کودکی که توسط القاعده ربوده شده بودند تا در عملیات تروریستی آنها مشارکت داده شوند، را آزاد کردند. تروریست ها به این کودکان جلیقه های انفجاری بسته و آنها که از ترس جنایت ها و خشونت های تروریست ها اختیار از کف داده اند، بدون اطلاع داشتن از نتیجۀ کارشان دست به اقدامات پلید آنها می زنند. این گونه است که چهرۀ پلید القاعده آشکار می شود که برای دستیابی به اهداف پلید خود در عراق به هر کاری دست می زند. این سازمان پلید توان رخنه در نیروهای امنیتی کشور را نداشته و پلیس های دلاور عراقی طرح های پلید آن را رو کرده اند. بنا بر این القاعده شیوۀ تازه ای را برای غافلگیر کردن نیروهای پلیس بر اثرگذاری عملیات خود به کار گرفته است که آن ربودن کودکان و استفاده از آنها در عملیات های خود است تا اهداف دولتی و مدنی خود را به این ترتیب نابود سازد.

همۀ ما می دانیم که تروریست های دین و ایمانی ندارند. سوءاستفاده از کودکان زیر ده سال تخلف از همۀ قوانین است. ما مکان هایی را دیده ایم که در آن تروریست ها توسط نیروهای امنیتی ما دستگیر شده اند و سیزده تن از کودکانی که توسط تروریست ها در خیابان ها ربوده شده بودند تا آموزش داده شده و به تروریستی تبدیل شوند که جلیقۀ انفجاری پوشیده و برای اجرای نقشه های تروریست ها بشتابد، در این مکان ها پیدا شدند. کودکان تنها راه باقی مانده برای تروریست ها جهت به مصر رساندن اهدافشان هستند. آنها تا کنون از مردان، زنان، دیوانگان، و حیوانات استفاده کرده و اکنون نوبت به کودکان رسیده است؛ چرا که کودکان مورد بازرسی های امنیتی قرار نمی گیرند و همچنین استفاده از کودکان سرو صدای امنیتی زیادی برپا می کند. اما خدا را شکر که برنامه های آنها نقش بر آب شد و آنها دستگیر شدند و آن کودکان آزاد گشتند.

ما باید سرویس های اطلاعاتی را فعال نماییم و همۀ کودکان خانه ها و مدارس را آموزش دهیم تا با بیگانگان و غریبه ها جایی نروند. والدین باید به کودکان خود توجه کنند و بسیاری مراقب باشند که چه زمانی به خرید می روند تا به این ترتیب از هدر رفتن کودکان جلوگیری کنند، به ویژه به دلیل شلوغ بودن بسیاری از فروشگاه ها در عراق.

من می بینم که این مسئلۀ ناراحت کننده ای است که سازمان تروریستی القاعده پس از ربودن کودکان و دست درازی به آنها از آنها جهت گسترش روحیۀ تروریسم، انفجار، بمبگذاری، و کشتار استفاده می کند تا روح اهریمنی خود را در آنها بدمد. آنها این کودکان را در اردوهای آموزشی نگهداری کرده و تمایل به کشتن را در آنها پرورش می دهند و این تصور خونین در اندیشۀ کودکان حک شده و تروریست ها اطمینان یابند که در آینده آنها نیز به تروریست هایی تبدیل خواهند شد که از نام القاعده دفاع کنند. این در آینده مسئله ای بسیار خطرناک است و آیندۀ جهان را تهدید می کند که باید به آن توجه کرد. دولت پس از دستگیری تروریست ها باید این کودکان را نیز گردآورده و آنها را از چنگال تروریست ها برهاند و نگذارد که آنها در خیابان بمانند و پس از آن همۀ تلاش ها برای از بین بردن اندیشه های سیاه که تروریست ها در فکر کودکان کاشته اند، انجام شود و به آنها سخنانی گفته شود که پلید بودن تبهکاران را روشن نماید. آنها باید به مکان هایی برده شوند که بینند چگونه همسن و سالان آنها در آنها به بازی و کودکی کردن سرگرم هستند. همۀ این گام ها باید توسط روانشناسان متخصص کودکان انجام شود. رها کردن این کودکان در خیابان ها بدون رسیدگی به آنها و بدون بازگشت آنها به مدارس و آمیختن با جامعه در آیندۀ آنها و آیندۀ جهان اثر خواهد گذاشت و زمانی که بزرگ شوند، خسارت های روانی هر یک از آنها را به یک تبهکار تبدیل خواهد کرد که به فکر راه اندازی سازمان تروریستی خود افتاده و بخواهند که مانند همان تروریست ها شوند. بی تردید این یک فاجعه خواهد بود و ما باید کودکان را در برابر تروریسم و آدم ربایی... [دنبالۀ این دیدگاه به دلیل طولانی بودن آن حذف شده است.]

برای پاسداری از خانواده های نیروهای پلیس در برابر هدف قرار گرفتن توسط تروریست ها دولت باید به آنها پروانۀ سلاح بدهد تا آنها بتوانند از خود دفاع کنند و همچنین نشست های آموزشی را برای این خانواده ها برگزار کند تا ماهیت واقعی خطرات را به آنها فهرمانده و نشان دهند که چگونه می توان از آن جلوگیری کرد. دولت همچنین می تواند نشست های آموزشی را در زمینۀ اقدامات امنیتی برگزار کرده و به آنها هوشیار بودن در هنگام خروج از خانه و بررسی خودروهای خود برای این بمبگذاری نشده باشند، را بیاموزند که این روش مورد علاقۀ تروریست ها است. دولت همچنین باید اتوبوس های ویژه ای را برای بردن کودکان این خانواده ها به مدارس تهیه نماید تا از ربوده شدن و یا کشتن آنها جلوگیری شود. تروریست ها می کوشند تا با هدف قرار دادن خانواده ها بر این نیروهای پلیس فشار آورده و آنها را تهدید کنند و وادار به همکاری با تروریسم سازند. تروریست ها می کوشند تا نیروهای پلیس را وادار به دست کشیدن از کار خود کنند تا به این ترتیب خودشان بتوانند به آسانی دست به اقدامات پلیدشان بزنند.

هدف گرفتن کودکان و آموزش آنها برای انجام عملیات تروریسمی، میزان گمراهی آنها از ارزش ها و سنت ها را نشان می دهد و هیچ چیزی کشاندن کودکان به جنگ در هیچ شرایطی توجیه نمی کند. اما القاعده بی توجه به ارزش ها کودکان را به کار گرفته و آنها را برای مشارکت در عملیات تروریستی استخدام می کند. به لطف اقدامات شجاعانه نیروهای امنیتی بسیاری از شبکه های تروریستی که کودکان را ربوده و به آنها آموزش می دادند را مورد حمله قرار داده و نابود ساختند. اما چالشی که رو به روی دولت قرار دارد، این اشت که چگونه با اندیشۀ مسمومی که توسط تروریسم در ذهن کودکان نهاده شده مبارزه کنند و پیامدهای منفی آن را پاک نمایند. به نظر من راه حل در این است که کودکان را مکان های ویژه ای قرار داد تا تصویر مخدوشی که در این تجربه در ذهن آنها مانده است، پاک شود و آنها زیر نظر روانشناسانی قرار گیرند که بتوانند مشکلات روانی آنها را حل کند. همچنین متخصصان روانکاو و پژوهشگران رفتارهای انسانی باید پیگیر مراحل درمانی این کودکان باشند، و اقدامات گام به گامی را متناسب با سن آنها تجویز نمایند تا پیامدهای اقدامات القاعده از ذهن آنها پاک شود. آنها همچنین باید بار دیگر آن کودکان را بازپروری کنند تا آنها با ذهنی مثبت در روند بازسازی جامعه مؤثر باشند. همچنین برای حفاظت از کودکان در برابر القاعده باید خطر آنها را با استفاده از برنامه های آموزشی به کودکان یاد داد. ما باید راه هایی که توسط تروریسم ها برای به خدمت گرفتن کودکان استفاده می شوند را تشریح کنیم و والدین نیز باید به تغییرات رفتاری کودکان خود و اقدامات مشکوک آنها توجه کنند تا از تکرار این مشکل جلوگیری شود.

القاعده به درجه ای از جنایت رسیده است که فراتر از حد تصور است. یک سازمان چگونه می تواند کودکان را از خیبان ها و مدارس ربوده و از آنها برای اهداف تبلیغاتی خود استفاده کند؟ آنها کودکان ربوده شده را وادار می کنند تا جلیقه های انفجاری پوشیده و اسلحه به دست بگیرند. تروریست ها به این کودکان شلیک می کنند و صحنه ها را ضبط می کنند و فیلمش را به تارنماهای مشکوک القاعده می فرستند و نشان می دهند و یا آنها را به برخی شبکه های خبری می فرستند تا توجه مردم را جلب کرده و القاعده را بار دیگر مطرح نمایند. آنها می خواهند بار دیگر توان از دست رفتۀ خود که نیروهای امنیتی عراق درهم شکسته بودند را بازیابند. با ضبط ویدئوی کودکانی که جلیقه های انفجاری به تن کرده و تفنگ به دست گرفته اند، تروریست ها می کوشند تا مردم را قانع کنند که آنها آنقدر محبوب هستند که حتی کودکان نیز در عملیات تروریستی آنها شرکت می کنند. آنها در حقیقت خود را فریب می دهند و همه می دانند که آن کودکان هیچ ربطی به این داستان ندارند و ناچار به انجام این کار بوده اند و این کار آنها موجب می شود که عراق ها دست در دست همه برای نابودی این تبهکاران بکوشند.