بندرت می توانید در خیابان های قاهره یا اسکندریه قدم بزنید و به دکه هایی کتابفروشی، روزنامه فروشی و مجلات عربی و بین المللی برخورد نکنید.

اگرچه بسیاری از مصریان و توریست ها تعداد زیاد فروشندگان خیابانی را دوست ندارند، دکه های کتابفروشی هنوز مقام ویژه ای داشته و به جاذبه های «خود به خودی» برای برخی از مردم و وقت گذرانی برای دیگران تبدیل شده است.

عصرها، محمود تراوی، دانشجوی دانشگاه به میدان تحریر در مرکز قاهره می رود تا روزنامه هایی که نسخه های جدید آن حدود ساعت 7 بعد از ظهر توزیع می شوند را خریداری نماید.

تراوی که یک دانشجوی کویتی است که در دانشکده مهندسی دانشگاه قاهره تحصیل می کند، به گردش خود ادامه داده تا به کتاب هایی که توسط سایر فروشندگان به نمایش گذاشته شده است نگاهی بیاندازد.

وی به الشرفه گفت: «من سه سال است که در قاهره زندگی می کنم و هنگامی که درس نمی خوانم کارهای دیگر مانند گردش در دکه های کتابفروشی که فقط به مذاق ساکنین قاهره خوش می آید را انجام می دهم.»

تراوی گفت که حداقل یکبار در هفته، به بازار کتاب در منطقه الازبکیه قاهره سر می زند «حتی اگر به دنبال خرید کتاب ویژه ای نباشد.»

وی افزود: «این برای من عادت شده است که کتاب هایی که برای فروش ارائه شده اند را نگاه کنم. همچنین حامیان بازار کتاب از طبقه تحصیل کرده می باشند و اغلب در مورد یک کتاب یا نویسنده بحث انگیز با یکدیگر صحبت می کنند و بازار را به یک محل همایش عالی تبدیل کرده است.»

الازبکیه: یک بازار عالی کتاب

محمود عبدالغنی، مالک یک دکه کتابفروشی در مرکز قاهره است که بیش از 10 سال در همین محل کتاب، روزنامه و مجله می فروشد.

وی جواز لازم برای این کار را از استان قاهره دریافت کرده است که بتواند دکه خویش را در همان محل بزند.

عبدالغنی به الشرفه گفت: «دکه من محل ملاقات بسیاری از شهروندان که می خواهند مطالعه کنند شده است.»

وی افزود: «برخی از آنان برای خرید روزنامه روزانه خود و برخی دیگر برای بررسی کتاب های چاپ شده به این محل می آیند و برخی دیگر هم برای مطالعه سریع سرخط اخبار منتشر شده در روزنامه ها مراجعه می کنند.»

عبدالغنی گفت که وی این دکه را از پدرش به ارث برده است و در حال حاضر آن را با برادرش که کتابفروشی اصلی را در بازار الازبیکه مدیریت می نماید، اداره می کند.

وی افزود: «الازبیکه بهترین بازار کتاب در قاهره است، چون دارای کتاب های جدید، دست دوم و نایاب تاریخی می باشد که پیدا کردن آنان در کتابفروشی های عادی سخت است.»

عبدالغنی گفت که این بازار از چهار گذرگاه و حدود 150 فروشگاه تشکیل شده است، اما فروشندگان خیایانی آن را به یک منطقه تجاری شلوغ با انواع کالاها و مواد غذایی تبدیل کرده اند.

وی افزود: «این کار باعث می شود این محل جلال فرهنگی و زیبا شناختی خود را از دست بدهد.»

عبدالغنی امیدوار است «الازبکیه [روزی] به آراستگی و نظم گذشته خود بازگردد.»

وی گفت که امیدوار است «مسئله فروشندگان خیابانی با انتقال آنان به بازارهای اختصاص داده شده هر چه سریعتر حل شود چون [الازبکیه] سرشار از تاریخ است و منطقه بازار کتاب دارای یک شخصیت فرهنگی است و در مجاورت تئاتر عروسکی هم قرار دارد.»

در همین حال، رائد السلمونی، یکی از بازرسان استان قاهره، گفت که سختگیری های مستمر امنیتی برای کاهش تخلفات فروشندگان خیابانی در قاهره، اسکندریه و سایر استان ها به فروشندگان کتاب مربوط نمی شود، چون «اکثر آنان دارای جواز قانونی می باشند و حضور تاریخی در منطقه ای که دکه هایشان را نصب کرده اند داشته اند.»

السلمونی گفت: «جدیدترین آیین نامه رسمی خواستار سازمان دهی مجدد بخشی که توسط فروشندگان بزرگ کتاب در الازبکیه اشغال شده است می باشد.»

وی افزود: «این کار انعکاسی مثبت در فروشندگان از نظر حفظ ورودی ها و خروجی های بازار و از میان بردن تخلفات برای حفظ اهمیت و تاریخ بازار، خواهد داشت.»