نظر خوانندگان

شکی نیست که کشور پادشاهی بحرین زمانی می تواند ثبات داشته باشد که افراد جامعه متحد باشند و منافع بحرین نسبت به سایر منافع، در اولویت قرار داشته باشد. بحرین دارای موهبت های بسیاری است که شامل حال تمام بحرینی ها خواهد شد. مشکلات فعلی توسط عناصر فاسد در دولت و تمام نهادهای دولتی ایجاد شده اند. همه ما باید در مبارزه با فساد رایج، بی عدا لتی و ظلم و ستم دولت و اقشار و مقامات دولتی، با یکدیگر همکاری داشته باشیم و تا رهایی کامل از شر آنها، به مبارزات خود ادامه دهیم. همۀ بحرینی ها باید دارای اهداف مشترک باشند و دشمنان خود را به طور کامل شناسایی کنند و برایشان مهم نباشد که جنگ با تروریسم چه هزینه ای برای آنها در بر خواهد داشت. دولت بحرین باید به تجاوز علیه مردم که از طریق تروریست ها و تروریسم صورت می گیرد، پایان دهد. تا زمانی که مصر، مادر جهان، به ثبات و پایداری دست نیافته باشد، هیچ کشور عربی قادر به حفظ ثبات یا بازگشت به شرایط پیشین خود نخواهد بود. با توجه به استعارۀ موجود در روابط بین مادر و فرزند، ابتدا باید مادر استراحت داشته باشد تا کودکان نیز به آرامش برسند. هنگامی که مادر احساس آرامش داشته باشد، کودکان نیز احساس آرامش و اطمینان خواهند داشت و برعکس.

بحرینی ها باید دست به دست هم بدهند تا هر گونه تجاوزی علیه بحرین را متوقف نمایند. آنها باید متّحد شوند و مانند یک تن در برابر تروریسم بایستند. آنها باید متّحد باشند؛ زیرا اتحّاد مهمترین عامل در قدرت است. تفرقه به معنای ضعف است. مشکلات باید به هر طریق صلح آمیز ممکنی در هنگام بروز هر گونه مخالفتی بین دولت و مردم بحرین، حل شود. گفتگو میان دولت و شهروندان باید آرام باشد و این امر نیازمند اعتماد متقابل میان دولت و مردم است. به بیانی دیگر، مردم باید به دولت اعتماد داشته باشند و برعکس، دولت نیز باید به مردم اعتماد داشته باشد. این امر در مورد تمامی اقدامات، قوانین و هر امر دیگری صادق است.

در این ماه مبارک و بر اساس آموزه های همزیستی مسالمت آمیز و شکیبایی دینی همۀ بحرینی ها باید دست به دست یکدیگر بدهند تا با اختلافاتی که میانشان وجود دارد برخورد کنند و به آنها پایان بخشند. این امر مستلزم درک و قدرشناسی متقابل میان مردم می باشد و همچنین مستلزم آن است که ملّت ها با یکدیگر آشنا و به یکدیگر نزدیکتر شوند. همه این مسائل مستلزم آن است که مردم با واقع بینی و بی طرفی و بدون تجاوز به حریم خصوصی دیگران و بدون برانگیختن مسائل حساس و بدون شکستن حرمت ها با یکدیگر برخورد کنند و این آن چیزی است که پایه و بنیاد مشارکتی مؤثر و کارآمد را برای تبادل دانش، منافع و علایق تشکیل می دهد و بازتاب مثبت و فوق العاده ای در میان همگان ایجاد می کند. تعریف رواداری (تسامح) آن است که این واژه از ریشه سمح گرفته شده و در تمام مشتقّات مشترک آن به سهولت و آسانی، اغماض و راحتی و آرامش اشاره دارد و ساخت واژه (تسامح) به اشتراک و متقابل بودن اشاره دارد، به عبارت دیگر عمل با مشارکت دو طرف انجام می شود و به این ترتیب متضاد شکیبایی می باشد که توسط یک نفر انجام می شود. همچنین نکتۀ دیگری که باید مورد تأکید قرار گیرد، این است که اهمّیّت شکیبایی دینی در این واقعیّت که یک گستره وجودی دارد، نشان داده می شود، به عبارت دیگر این، مسأله ای مهم و حیاتی است که خود زندگی وجود داشته باشد و با آرامش ادامه یابد.

ای مردم بحرین، پیوندهای برادری و وابستگی به هم اهمیت بسیار زیادی برای توسعه و پیشرفت همه دارد. رفتار متمدنانه و احترام متقابل پایه و اساس هر کشور محترم و مستقل است. ما از شما تمنا داریم که آشتی کنید. ما آرزو می کنیم که صبر و صلح مدنی بین همه شما مردم بحرین رواج یابد. شما مردم خوبی هستید و هر اختلافی در میان شما تأثیر زیادی بر شما خواهد گذاشت. این امری بسیار مهم می باشد که آشتی ملی را بپذیرید و اختلافات را کنار بگذارید و با تمام مردم بحرین کاملاً آشتی ملی کنید تا در صلح و امنیت زندگی کنید. عشق و وابستگی به هم که باید در میان شما رواج یابد جزو مسائل بسیار مهم می باشد. روابط برادری پایه و اساس توسعه و پیشرفت شماست. مسلمانان باید به اهمیت رواداری دینی در میان خود توجه داشته باشند؛ زیرا اسلام یکی از ادیانی است که بیشتر از همه به رواداری دینی و عشق میان مسلمانان و عشق نسبت به یکدیگر توصیه می کند. بزرگترین مسائلی که اسلام آن را رد می کند، درگیری فرقه ای و اختلافاتی است که بر اساس فرآیندهای دینی باشد. با هم آشتی کنید، خداوند شما را رحمت کند و مؤفقیت و بهترین چیزها را به شما و سلطنت بزرگ ارزانی بدارد.

پیامی به برادران عزیز بحرینی: برادران عزیز، شما کسانی هستید که به داشتن اخلاق و اصول معروف هستید. شما یک ملت مسلمان و یک پادشاهی بزرگ در قلب همه اعراب هستید و هر گونه اختلافات داخلی در بین شما اقتصاد و جایگاه شما را در میان همه کشورها تحت الشعاع قرار می دهد. از آن جایی که شما مسلمانانی هستید که به اسلام و زبان عربی وفادار مانده اید، توجه شما را به این حقیقت جلب می کنم که اسلام دین مدارا و محبت است. اسلام یکی از آسمانی ترین ادیان است که ما را به آزادی عقیده و آزادی تغییر مذهب تشویق می کند. این موارد در قرآن چندین بار ذکر شده است. مدارای دینی یکی از مشخصات مسلمانان است. یکی از عواملی که باعث می شود به شدت به آشتی نیاز داشته باشیم، این است که بحرین یکی از کشورهایی است که مسلمانان در آن درصد بالایی را تشکیل می دهند و اختلاف میان جوامع مختلف در اسلام مسلماً مردود است. نزاع میان فرقه های مختلف در اسلام حرام است و دین برای خداوند و کشور برای همه است. هیچ کس حق ندارد آزادی عقاید دینی را منع کند. ما شما را به آشتی و کنار گذاشتن اختلافات فرا می خوانیم تا در صلح و آشتی زندگی کنید و همه سرچشمه های درد را پیش از پیدایش از بین ببرید.

درگیری فرقه ای جزو جدّی ترین مشکلات پیش روی بحرین می باشد. کشور برای گسترش ثبات به آشتی ملّی روی آورده است. دولت باید با مقامات ارشد درباره این مشکل به بحث بنشیند تا به راه حل های مناسبی دست یابد. همه طبقات اجتماعی باید در این آشتی شرکت کنند و گرد هم آیند تا به اصلاحات برسند. با وجود اینکه دولت سعی می کند راه حل هایی پیدا کند، مشکل بدتر و بدتر می شود. امّا دولت دست بر نخواهد داشت.

انقلاب های مردم عرب علیه حاکمان آنها در این روزها بهار انقلابات عربی نامیده می شود که مانند حریق در بیشتر کشورهای عربی شعله ور می باشد. شک نیست که مردم این منطقه به دنبال آزادی های سرکوب شده و حقوق غصب شده خود هستند. اینها درخواست هایی مشروع و قانونی است. اکثر مردم بحرین شیعه هستند و رژیم حاکم سنی است. بر کسی پوشیده نیست که قبل از انجام همه پرسی در مورد تغییر یکی از فصول قانون اساسی، بحرین یک امیرنشین بوده و بعد از امیرنشین به پادشاهی تغییر یافته است. این امر نشان می دهد که شهروندان بحرینی، به جز در این اواخر، با رژیم مشکلی نداشتند. ما نباید درگیری های میان غرب و ایران را در خاورمیانه از یاد ببریم. در حالی که من فکر می کنم ایران از سرویس های اطّلاعاتی استفاده می کند و به این ترتیب با وسایل مختلف موجود در پیمان همکاری خلیج که بحرین عضو دائمی آن می باشد، نفوذ خواهد کرد و علّت و دلیل آن حضور رییس جمهور ایران، احمدی نژاد در اجلاس اخیر سران کشورهای حوزه خلیج می باشد.

مسأله واقعی پشت این رویدادها این است که مردم از اعمال خانواده سلطنتی، از جمله بی خبری و بی توجهی و عدم رعایت حقوق مردم توسط ایشان در رنج و عذاب می باشند. وضع فقر در بحرین به گونه ای برآورد می شود که بیش از نیمی از مردم زیر خط فقر زندگی می کنند، به علّت اعمالی که توسط مقاماتی به اجرا در می آید که خود از اعضای خانواده سلطنتی سرمشق می گیرند، فساد در مؤسسات این کشور همه جاگیر است؛ وزرا و مسئولان بلندپایه کشور، اعضای جمعیّت معیّنی را بالا می آورند و به هزینه سایر جمعیّت ها، آنها را در پست های باقی مانده به کار می گمارند و این در حالی است که به منظور برانگیختن اختلافات نفرت انگیز فرقه ای آنها را مورد تهدید قرار می دهند و بعد برای طفره رفتن از مسئولیّت های خود و درخواست کمک و مساعدت از کشورهای دیگر، طرف های خارجی را به ایجاد وضعیّت بحرانی و این وسوسه های زشت متهم می کنند.

امیدواریم که دولت در هر کجای این کشور جایی را برای مردم فراهم کند که در آن بتوانند از برخورداری از حق آزادی بیان، تجمعات سکوت، تظاهرات های مسالمت آمیز و اظهار آزادانه انواع و اشکال مختلف دموکراسی برخوردار شوند. یکی از مشکلاتی که مردم بحرین از ابتدا ممکن است با آن مواجه شوند، اصطکاک میان سربازان پلیس، اعضای جامعه و معترضان است، البته مکان هایی که برای تحصن ها و تظاهرات های مسالمت آمیز در نظر گرفته شده اند، محترم شمرده می شوند. به محض ایجاد هر گونه درگیری، اصطکاک میان مردم و پلیس هم آغاز می شود. وقتی تظاهرات و یا تجمع سکوت به یک تظاهرات غیر مسالمت آمیز و یا به اصطلاح تظاهرات خرابکارنه تبدیل می شود، باید جلوی آن را بگیرند. در این تظاهرات کنترل همه افراد از قبیل، مردم عادّی، سربازان و یگان های داخلی مشکل است. اوضاع پیچیده می شود و کار به جاهای بسیار باریکی می کشد که در این مورد خدای نکرده ممکن است به بی ایمانی بیانجامد. وقتی کار به وخیم ترین حد خود می رسد و از آن جایی که خودسری بی اعتقادی می آورد، ما باید رابطه میان مردم بحرین را تقویت کنیم و از این کشور ارزشمند محافظت نماییم. ما همچنین باید مشکلات به وجود آمده میان دولت و مردم را با روش های مسالمت آمیز حل و فصل کنیم.

روابط برادرانه بین خود مردم باید تقویت شود و همچنین برادری در بین جوانان این جامعه کوچک باید بر اساس خود آنها و نه به صورت ظاهری و یا برای خشنود ساختن کسی به وجود آید، بلکه برادری باید به صورت باطنی از درون مردم بحرین به شیوه ای طبیعی انجام شود و رابطه برادری بین اعضای جامعه بحرین باید ایجاد شود؛ زیرا آنها مسلمان هستند و مسلمانان با هم برادرند و حتی اگر در بین همین جامعه بحرین، فردی دین متفاوتی داشته باشد، باز هم برادری امکانپذیر است؛ زیرا همان گونه که در آموزه های اسلامی آمده است. خداوند توانا می فرماید: «به نام خداوند بخشایشگر مهربان. دین شما از آن شما و دین من از آن من است» راست گفت خداوند متعال. انتخاب دین آزاد است. همه اعضای جامعه بحرین باید کشور و پادشاهی خود را که در آن زندگی می کنند، حفظ نمایند. آنها باید با جان خود از بحرین دفاع کنند. آنها باید خون و همه هستی خود را فدای بحرین کنند؛ زیرا بحرین کشور آنها است و آنها را در خود جای داده و با هم پیوند می دهد. بتازگی، مشکلات و گفتگوهایی پدید آمده که هیچ ارزشی ندارد که مشکلات به وجود آمده بین دولت ها، افراد و اعضای جامعه به حساب می آید.

فقدان حس آزادی و دموکراسی منجر به اِعمال برخی انواع محدودیّت ها و سرکوب شهروندان و در نتیجه نارضایتی آنها می شود. قطعاً، ضمن تأکید بر اهمیّت خواسته های مردم بحرین، بر اهمیّت خواسته های مسالمت آمیز نیز تأکید می کنیم؛ زیرا مهمّ ترین نکته برای هر کشوری، حفظ ثبات و امنیّت آن کشور است. برای دولت بحرین بسیار ضروری است که خواسته های بحرینی ها را به شیوه ای آرام و قابل درک، مورد ملاحظه قرار دهد. سایر گروه ها نیز باید بتوانند درخواست های خود را به صورت کامل، مسالمت آمیز و هدفمند بیان نمایند، به نحوی که به درخواست های مشروع خود دست یابند، بحرین در مسیر سیاسی سالم و استواری قرار خواهد گرفت، بدون اینکه مشکلات داخلی، امنیّت و ثبات آن را مختل سازد.

بحرینی ها باید از خواب بیدار شوند و به صورت صلح آمیز و خردمندانه، مقدمه چینی توطئه سرنگونی کشورشان را تماشا کنند و آن ها باید از رویدادهای کشورهای همسایه درس عبرت بگیرند. چیزهایی را که بحرین در حال حاضر شاهد است، می تواند منجر به پیامدهای بسیار مضرّ شود و این به خاطر هرج و مرجی است که بحرین شاهد آن می باشد. گروه های خاصی هستند که به عبور از همه خطوط قرمز می پردازند تا از رویدادهای کشورهای همسایه نسخه برداری نمایند. گروهی از جوانان که به دنبال منافع خودخواهانه خود هستند، ناگهان پدیدار شده وعلیه دولت طغیان کرده اند و آن ها همان سناریویی را که در بسیاری از کشورهای عربی به وقوع پیوسته، تکرار می کردند امّا آن ها به خاطر این واقعیّت که شرایط متفاوت هستند، نتوانسته اند به چیزی برسند که دیگران انجام داده اند و دولت بحرین از وقوع این هرج و مرج جلوگیری کرد و به همین خاطر در پی درگیری بین شهروندان و نیروهای امنیّتی شاهد مرگ برخی از افراد بوده ایم. امّا چیزی که برخی از افراد نمی دانند این است که دولت بحرین قصد کشتن عمدی کسانی را که در این درگیری ها کشته شده اند، نداشت امّا خشونت این جوانان و عجله آن ها علّت اصلی پایان سرنوشت وحشتناک آن ها بوده است. شهروندان بحرینی باید از چرت خود بیدار شوند تا آن چه را می توان نجات داد، نجات دهند و فوراً جهت بازگرداندن ثبات به بحرین کار کنند و خود را از همه علل احتمالی هرج و مرج ها دور نگهدارند.

سیل تظاهرات و اعتراضات فضای بحرین را فرا گرفته است و از دوره های گذشته تاکنون در سرزمین بحرین، اختلافات مداوم بین مقامات دولت بحرین و تمام اقشار و طبقات مردم بحرین مشاهده می شود. به خصوص حقوق طبقه کارگر تضییع شده و زندگی آنها تباه شده است، مثل این که اعضای طبقه کارگر بحرینی نیستند و حقوقی ندارد. بحرین اکنون به دریایی از اختلافات و درگیری بین دولت و مردم تبدیل شده است و هیچ توافقی وجود ندارد، مثل این که این مردم متعلق به کشورها و نژادهای دیگر هستند و فرزندان یک ملت نیستند و بر روی یک زمین و زیر یک آسمان زندگی نمی کنند. اما تصمیمات دولتمردان بحرین باید فریاد شورشیان جوان را بشنوند و خواسته ها و اعتراضات آنها را درک کنند. اکنون زمان از بین رفتن و زدودن حس حقارتی فرا رسیده است که دولت های عربی با آن به مردم خود نگاه می کنند و تصور می کنند مردم خاک زیر پای آنها هستند. مردم بحرین حق اظهار دیدگاه های خود را دارند و این یک مسأله طبیعی است که در صورت نادیده گرفتن نظرات مردم توسط افراد مسؤول، روی می دهد؛ زیرا ما انسان هستیم و هر عملی عکس العملی در پی دارد. وجود اختلافات و درگیری های داخلی قابل توجه بین گروه های مختلف مردم از نظر تفاوت ها و اختلافات مذهبی در دیدگاه های سیاسی، به هیچ یک از طرفین حق تجاوز به طرف دیگر جهت به کرسی نشاندن حرف خود را نمی دهد و همه باید با زبان طلح به گفتمان بپردازند تا در سرزمین بحرین آشتی برقرار گردد.

اگر در ماه رمضان که ماه رحمت و زمان مدارا خواهد بود، مدارا نباشد، آن گاه، ما باید بر مردم بحرین تأثیر بگذاریم. برقراری امنیت مناسب و مدارا به گسترش خوبی ها کمک خواهند کرد؛ زیرا این امر قاعده یک قلب سالم است و هر کس می تواند حضور مناسبی داشته باشد تا از قانون دفاع کند. ما در ماه رمضان به سر می بریم و باید پیروزی و شکست در کشورهای همسایه را درک کنیم. تشریک مساعی نتیجه همکاری است. مدارا بین مردم عظمت را بین حملات میدانی ایجاد می کند که روح مدارا به میان یک ملت می برد و مردم اختلافات دائمی و پیوسته را فراموش می کنند.

رواداری و شکیبایی دینی مستلزم آن است که مردم به یکدیگر احترام بگذارند و بین ساکنان و مردم یک کشور احترام متقابل وجود داشته باشد و این امر مستلزم درک و قدرشناسی متقابل میان مردم می باشد و همچنین مستلزم آن است که ملّت ها با یکدیگر آشنا و به یکدیگر نزدیکتر شوند. همه این مسائل مستلزم آن است که مردم با واقع بینی و بی طرفی و بدون تجاوز به حریم خصوصی دیگران و بدون برانگیختن مسائل حساس و بدون شکستن حرمت ها با یکدیگر برخورد کنند و این آن چیزی است که پایه و بنیاد مشارکتی مؤثر و کارآمد را برای تبادل دانش، منافع و علایق تشکیل می دهد و بازتاب مثبت و فوق العاده ای در میان همگان ایجاد می کند. تعریف رواداری (تسامح) آن است که این واژه از ریشه سمح گرفته شده و در تمام مشتقّات مشترک آن به سهولت و آسانی، اغماض و راحتی و آرامش اشاره دارد و ساخت واژه (تسامح) به اشتراک و متقابل بودن اشاره دارد، به عبارت دیگر عمل با مشارکت دو طرف انجام می شود و به این ترتیب متضاد شکیبایی می باشد که توسط یک نفر انجام می شود. آن چه که باید مورد تأکید قرار گیرد، این است که اهمّیّت شکیبایی دینی در این واقعیّت که یک گستره وجودی دارد، نشان داده می شود، به عبارت دیگر این، مسأله ای مهم و حیاتی است که خود زندگی وجود داشته باشد و با آرامش ادامه یابد. همه مردم کشور عزیز بحرین باید با یکدیگر همکاری کنند و دست در دست یکدیگر تلاش کنند تا با تعارضات موجود در میان خود مقابله کنند و به احترام این ماه مبارک به این تعارضات خاتمه دهند و از شرّ آنها خلاص شوند.

آن چه در بحرین رخ می دهد، انقلابی واقعی است که مشابه آن در دیگر کشورهای همسایه نیز روی می دهد. مردم می توانند خواستار برخورداری از حقوق پایمال شده خود باشند. آنها به یک زندگی آبرومندانه نیاز دارند. بحرین مانند هر کشور عربی دیگری، یک کشور شناخته شده می باشد و مردم این کشور مانند شهروندان مصری حق دارند که انقلاب به پا کنند و خواستار حقوق خود باشند، حقوق معنوی و مادّی هر فرد را بدهند و به عقاید هر شهروند احترام بگذارند. باید به عقاید و تصمیم ها، به ویژه علیه برخی اقدامات تند و خاص، احترام گذاشته شود و باید تبادل اندیشه صورت گیرد. برخی شیعیان در انقلاب سهم دارند و با وجود اختلاف ما با آنها، ما از حقوق عالی ملّی سخن می گوییم که همه جهان ناظر بر حقوق هر شهروند سنی، شیعه یا مسیحی بوده است. من شاهد شیوه های ظالمانه دولت بحرین علیه مردم هستم و شاهد این هستم که دولت حقوق مردم را به آنها نمی دهد. به همین خاطر، آن چه در بحرین رخ می دهد، حق هر شهروند است.

حکومت بحرین اخیراً تشکیل بنیاد آشتی ملّی در میان مردم و مقابله با افراط گرایی مذهبی را اعلان نموده است، این بنیاد باید چند ارزش از جمله تحمّل و بیان آزاد عقیده و اندیشه را مدّ نظر قرار دهد و نباید نسبت به طیف خاصی تعصّب نشان دهد و به خاطر افزایش هماهنگی میان مردم، تمامی بخش ها در آزادی های عمومی و خصوصی برابر هستند، همچنین باید اعضای شیعه و سنی های مخالف اندیشه فرقه گرایی را در برگیرد و منافع ملّت و مردم را بالاتر از همه ملاحظات دیگر قرار بدهد. روح تحمّل، احترام و فهم متقابل رایج میان همه فرقه های مردم صرف نظر از سن و یا فرقه ای که به آن تعلق دارند و قضاوت نکردن درباره اشخاص مگر از طریق اعمال آنها باید اشاعه پیدا کند. همچنین احترام به نظرات و عقاید دیگر و همچنین نظرات و عقاید مخالف بدون جانبداری از عقیده و یا فرقه ای خاص، امری مهم است. مردم بحرین، نخست و قبل از هر چیز، باید پرچم بحرین را برافرازند و باید تلاش کنند که اندیشه آشتی ملّی را تقویت نمایند و جایگاه بحرین را بالا ببرند و باید به سوی جوانان و اندیشه های آنها تمایل داشته باشند؛ زیرا جوانان ستون فقرات کشور هستند و آنها صاحب اندیشه های روشنگرانه می باشند و درباره دوست داشتن کشور خود و حفاظت از آن و اهمّیّت دادن همیشگی به آن و منافع آن باید آنها را آگاه نمایند و پرورش دهند، همچنین آموزش دادن معنی تعلق به میهن به آنها، باعث می شود این مشکل فرقه ای بزرگتر نشود و به مشکلی غیر قابل حل در آینده تبدیل نگردد.

ثبات در بحرین، نیازمند انسجام و بهم پیوستگی شهروندان با یکدیگر است تا به سرعت عشق بین آنها حاکم شود. شهروندان باید دور از انواع وسوسه ها، برای آینده کشور خود و از میان بردن ناسازگاری ها و اختلافاتی تلاش نمایند که با افزایش آنها کشور رو به فساد و تباهی می رود. بسیاری از افراد سعی دارند مردم را در مقابل دولتشان قرار دهند. بحرین، خانه و محل سکونت شهروندان است و آنها با کسانی که برای تخریب و ویرانی آن تلاش می کنند، سازش و مصالحه نخواهند کرد. قبول دارم که در ماه رمضان، ماه رحمت و بردباری، باید بحرینی ها را مورد عفو قرارداد تا آنها همراه با دولتشان برای رسیدن به آینده ای بهتر برای وطن خود تلاش نمایند. بحرین دستخوش مشکلات بسیاری است که موجب برانگیخته شدن بسیاری از مردم و ستاندن جان تعداد زیادی از آنها شده است. ثبات، فضل و رحمت خداست و حفظ ثبات، وظیفه همۀ شهروندان است. آنها نباید با از میان بردن آن، موجب شوند تا کشورشان جایگاه یاغیان یا به اصطلاح تروریسم شود؛ تروریسمی که با بهره برداری از مشکلات و استقرار اعضای خود درون کشور، سعی در نابودی ملّت و سوء استفاده از شرایط موجود برای اجرای اهداف کثیف خود دارد. شهروندان باید نسبت به جدیّت و اهمیّت رویدادهایی که ممکن است در صورت ادامه درگیری های داخلی بین شهروندان و دولت، پیش آید، آگاه باشند. افراد عاقل باید تلاش کنند تا بحرین به شرایطی بهتر از گذشته باز گردد.

من شدیداً آرزو می کنم که در موسم رمضان، ماه نیکی، رحمت و عشق و ماه خدا، در میان مردم بحرین آرامش حکفرما شود. در ماه رمضان، مردم باید بسیار صبور باشند؛ چرا که در این ماه خوب ما باید روابط خانوادگی و اسلامی را بین مردم در کشور یا جامعه یکسان تقویت کنیم. مردم خوب بحرین باید از هر گونه درگیری یا نزاع اجتناب نمایند. تمامی اعراب باید به خاطر این ماه حرام که پروردگار متعال جنگ و درگیری را در آن حرام کرده است، خوب و صبور باشند.

من می خواهم به مردم بحرین اهمیت زندگی مسالمت آمیز را یادآور شوم تا در دل های مردم ثبات و امنیت برقرار گردد. بنابراین، من بحرینی ها را تشویق می کنم که نسبت به اهمیت همزیستی مسالمت آمیز و لزوم کنار گذاشتن اختلافات به خاطر کشور خود، یعنی بحرین، بیشتر توجه کنند.

بحران بحرین در واقع نیازمند این است که طرفین درگیر آمادگی خود را برای همکاری جهت یافتن یک راه حل واقعی برای این مشکل نشان دهند، آنها نباید به دنبال ایجاد و یا طولانی کردن بحران باشند. منافع اصلی ملی کشور و آینده آن در سازش متقابل و این اعتقاد است که مشکلات را می توان تنها از طریق گفتگو حل و فصل نمود. مردم بحرین باید در ذهن خود تعادل میان حقوق و وظایف فردی، حکومت، دولت و جامعه را حفظ کنند. همه این احزاب باید کاملاً باور کنند که مؤفقیت هر فرصت گفتگو تنها به یک نکته بستگی دارد که مانند نقشه مسیر و راه است. تمام احزابی که در بحث ها شرکت می کنند باید این نقشه راه را تأیید کنند. آنها همچنین باید متقاعد شوند که گفتگو تنها راه رسیدن به توافق است. آنها باید بپذیرند که در مورد منافع کشور بدون توجه به دیدگاه ها، نظریه ها، گرایش ها و ایدئولوژی های مختلف، توافق داشته باشند. آنها باید بحرین را بالاتر از همه ملاحظات دیگر فرض کنند و مخالفت ها و اختلافات خود را کنار بگذارند و بر گفتمان ملی تمرکز کنند. آنها باید این گفتمان ملی را به دور از مسیرها و چشم اندازهایی نگه دارند که شهروندان و نیروهایی را که نماینده شهروندان هستند تحت عناوین دسته ها و برچسب های فرقه ای طبقه بندی می کنند. من فکر می کنم بحرین تنها زمانی به ثبات دست می یابد که همه طبقات مردم احساس کنند که آنها بدون هیچ گونه تبعیض یا تعصبی مدیران واقعی امور کشور خود هستند. مردم بحرین باید مطمئن شوند که راه حل این بحران از درون و از طریق خود مردم بحرین حاصل می شود و به میهن پرستی، احساس تعلق و اعتقاد آنها به اهمیت همزیستی مسالمت آمیز بستگی دارد. مردم باید اختلافات را به خاطر بحرین نادیده بگیرند.

دولت باید برای مردم مکان هایی را فراهم آورد تا آنها بتوانند از آزادی بیان و امکان تظاهرات مسالمت آمیز بهره مند شوند. تظاهرات صلح آمیز و بیانگر دموکراسی است و فقدان آن است که موجب برافروخته شدن آتش اختلافات میان دولت و مردم بحرین شده است. این می تواند موجب برخوردی شدید میان نظامیان و مردم شود.

به نظر من فقط در صورتی ثبات در بحرین تحقق می یابد که همه گروه های مردم احساس کنند که خود، بدون هیچ گونه تمایز و تبعیضی، امور کشور را اداره می کنند و ثابت کنند که بحران یمن از درون و در اذهان مردم آن، وطن پرستی آنها و خویشان و وابستگان آنها رخ داده است. بحرین توانایی های انسانی و نیروهایی دارد که بیشتر از کارشناسان و متخصصان خارجی می توانند راه حل هایی برای بحرانی که کشور از سر می گذراند ارائه کنند. درست نیست که اشتباه را به یک مسأله فنی تبدیل کنیم که یک شرکت خارجی یا کارشناسان خارجی بتوانند در مورد آن توصیه هایی بکنند، حتی اگر این توصیه ها برای قرار گرفتن در شرایط نظام اجتماعی و سیاسی که غیربحرینی ها نمی توانند با آن آشنا باشند و نمی توانند آن را حل و فصل کنند، درست و سودمند باشد.

شیوه های زیادی وجود دارد که دولت بحرین باید برای مبارزه با ناآرامی که آینده کشور را تهدید می سازد، به کار گیرد. بحرینی ها مشکلات زیادی دارند که دولت باید به جای اینکه به گسترش آن مشکلات کمک کند، آن ها را حل کند. دولت تشکیل شده است تا به ناآرامی پایان دهد و فرهنگ عشق و اعتماد متقابل بین دولت و شهروندان را گسترش دهد. اصلاحات زیادی وجود دارد که دولت بحرین باید انجام دهد تا به درگیری فرقه ای پایان دهد. این درگیری ممکن است بین افراد یک خانه رخ دهد؛ به خصوص با توجّه به اینکه اختلافات زیادی بین دولت بحرین و شهروندان وجود دارد. بسیاری از جوانان تلاش کرده اند که برای پاک کردن دولت شان از فساد انقلاب کنند. نیروهای امنیّتی با خشونت پاسخ دادند و این خشونت به شدّت افزایش یافت. برخی کشورهای خلیج نیروی نظامی اعزام کردند تا مشکلات بین شهروندان و نیروهای امنیّتی را برطرف سازند. این اقدامات به پایان دادن درگیری بین شهروندان و نیروهای امنیّتی کمک چشمگیری نموده است.